1
00:00:15,306 --> 00:00:17,809
‫پشیمونی دارم؟
‫معلومه که پشیمونی دارم

2
00:00:17,892 --> 00:00:20,812
‫اما این چیزی هم هست

3
00:00:22,355 --> 00:00:24,983
‫که بهم انگیزه میده
‫تا به پشیمونی‌هام غلبه کنم

4
00:00:24,983 --> 00:00:25,817
‫که مثلاً...
‫درستش کنم

5
00:00:25,817 --> 00:00:28,862
‫و با نقاشی و نوشتن این کار رو می‌کنم

6
00:00:28,945 --> 00:00:30,655
‫چون به‌طور فیزیکی
‫نمیشه کاریش کرد

7
00:00:30,739 --> 00:00:31,573
‫دیگه گذشته

8
00:00:31,656 --> 00:00:34,367
‫این چیز مسخره به اسم زمان

9
00:00:34,451 --> 00:00:35,744
‫فقط...

10
00:00:35,827 --> 00:00:39,497
‫یهو میره...
‫مثلاً اگه سوار یه قطار باشی،

11
00:00:39,581 --> 00:00:42,876
‫تو هر پنجره...
‫منظره سریع از کنارت رد میشه

12
00:00:42,959 --> 00:00:44,586
‫مثل یه عکس می‌مونه

13
00:00:44,669 --> 00:00:46,337
‫و دیگه هم تکرار نمیشه

14
00:00:46,421 --> 00:00:47,964
دنیای آدمیزاد هم همین شکلیه!

15
00:00:48,048 --> 00:00:51,092
‫تصاویر مثل یه شلاق رد میشن

16
00:00:51,176 --> 00:00:53,011
‫و دیگه نمیشه کاریش کرد.
‫گذشته.

17
00:02:20,515 --> 00:02:23,810
‫[اسلای]

18
00:02:33,403 --> 00:02:35,989
‫بیخیال شدن خیلی کار راحتیه

19
00:02:37,615 --> 00:02:40,160
‫با خودم گفتم،
‫«باید یه کار جدی بکنم

20
00:02:40,243 --> 00:02:42,871
‫همیشه‌چیز داره از پیش‌پا افتاده
‫و تکراری میشه»

21
00:02:42,954 --> 00:02:46,291
‫بعضی‌وقتا ممکنه یکم احساس پژمردگی
‫و خشک شدن داشته باشم،

22
00:02:46,374 --> 00:02:49,419
‫مثل یه انجیر گندیده
‫که از یه درخت می‌افته و خشک میشه

23
00:02:49,502 --> 00:02:52,130
‫ای خدا، مگه چقدر دیگه قراره اینجا باشم؟
‫بیست سال دیگه؟

24
00:02:52,213 --> 00:02:53,882
‫نمی‌خوام تا ۲۰ سال دیگه بیخیال باشم

25
00:02:53,965 --> 00:02:57,510
‫پس با خودم گفتم،
‫«واقعاً می‌خوای بدنت آدرنالین ترشح کنه؟»

26
00:02:58,011 --> 00:02:58,928
‫«برو»

27
00:02:59,762 --> 00:03:02,265
‫و برای همینه که باید برم شرق

28
00:03:03,474 --> 00:03:08,605
‫فکر کنم هیچی بیشتر از این که
‫خونه و خاطراتت رو برداری

29
00:03:09,480 --> 00:03:11,441
‫و بریزیش دور،
‫ الهام‌بخش‌تر نیست

30
00:03:16,696 --> 00:03:18,948
‫این سیلوستر استالونه کیه؟

31
00:03:19,032 --> 00:03:21,242
‫هنرمند، نویسنده، شاعر، مجری،

32
00:03:21,326 --> 00:03:22,952
‫سلبریتی مشهور

33
00:03:23,620 --> 00:03:25,079
‫چطوری اینطوری شده؟

34
00:03:25,705 --> 00:03:28,458
‫اسلای کسیه که
‫همیشه راه خودش رو میره

35
00:03:28,541 --> 00:03:31,836
‫و اگه همچین راهی وجود نداشته باشه
‫خودش یکی می‌سازه

36
00:03:32,670 --> 00:03:34,339
‫اون خودساخته بود

37
00:03:34,923 --> 00:03:37,842
‫بهش نمی‌خورد بازیگر خوبی باشه

38
00:03:37,926 --> 00:03:40,470
‫اون کاریزمای فاحش رو نداشت

39
00:03:40,553 --> 00:03:42,555
‫اما یه چیز دیگه خلق کرد

40
00:03:43,139 --> 00:03:46,684
‫بازیگری که خودش می‌نویسه و
‫خودش هم کارگردانی می‌کنه

41
00:03:46,768 --> 00:03:52,523
‫اولین کسی نیست که همچین کاری می‌کنه
‫اما اولین سوپراستاری بود که این کار رو کرد

42
00:03:52,607 --> 00:03:57,695
‫واقعاً فهمیده بود
‫که مردم می‌خوان چی ببینن

43
00:03:57,779 --> 00:04:00,448
‫جوری غرق داستان استالونه شدم

44
00:04:00,531 --> 00:04:02,492
‫که انگار داستان خودمه

45
00:04:02,575 --> 00:04:06,871
تصور همچین اتفاقی توی
سابقه‌ی کاری مثل رویاست

46
00:04:06,955 --> 00:04:12,001
‫تاحالا توی سه تا نقش دنباله‌‌دار بازی نکرده

47
00:04:12,502 --> 00:04:14,212
‫چه نابغه‌ای پشت این کارها بوده

48
00:04:16,005 --> 00:04:18,049
‫تصادفی نبوده

49
00:04:21,594 --> 00:04:25,306
‫میشه چندتا از اون نوار کاست‌هایی که
‫موقع جمع کردن وسایل پیدا کردی رو نشون بدی؟

50
00:04:25,306 --> 00:04:26,391
‫آره،
‫یه چندتاش اینجاس

51
00:04:27,684 --> 00:04:28,768
‫بذار ببینم

52
00:04:29,644 --> 00:04:31,604
‫این نیویورک تایمزه

53
00:04:39,529 --> 00:04:41,364
‫میشه یه لطفی بکنی؟

54
00:04:41,447 --> 00:04:43,825
‫من با یه نقل‌قول
‫ از بیانۀ مطبوعاتیت شروع می‌کنم

55
00:04:43,908 --> 00:04:47,036
‫بعدش هرجا ول کردم،
‫تو ادامش رو بگو، خب؟

56
00:04:47,036 --> 00:04:50,498
‫سیلور استالونه توی تابستون داغ سال ۱۹۴۶

57
00:04:50,498 --> 00:04:54,210
‫توی محلۀ خشن ِهلز کیچن ِنیویورک به دنیا اومد

58
00:05:02,093 --> 00:05:03,303
واقعا

59
00:05:04,971 --> 00:05:09,767
‫اصلاً و ابداً فکر نمی‌کردم
‫که یه روزی برگردم اینجا

60
00:05:10,393 --> 00:05:13,980
‫من توی هلز کیچن به دنیا اومدم.
‫نیویورکی بودم.

61
00:05:15,690 --> 00:05:18,359
‫۶۵ ساله که نیومدم اینجا.

62
00:05:19,652 --> 00:05:20,987
‫شماها اینجا هستین؟

63
00:05:21,070 --> 00:05:22,739
‫نه،
‫من خیابون چهل و پنجمم

64
00:05:22,822 --> 00:05:24,198
‫- جدی؟
‫- آره

65
00:05:25,074 --> 00:05:27,618
‫- من قبلاً اینجا بودم
‫- تو این بلوک هستی؟

66
00:05:27,618 --> 00:05:30,371
‫- آره، مطمئنم
‫- اون‌موقع‌ها محله چطوری بود؟

67
00:05:30,455 --> 00:05:31,581
‫- خشن بود
‫- آره؟

68
00:05:31,664 --> 00:05:34,208
‫آره خب اون‌ موقع‌ها واقعاً آشپزخونۀ جهنم بود
(معنی هلز کیچن)

69
00:05:35,084 --> 00:05:37,587
‫یادمه اون پنجره همیشه باز بود

70
00:05:38,463 --> 00:05:40,840
‫اینطوری خیلی چیزا
‫ از طبیعت انسان یاد می‌گیری،

71
00:05:40,923 --> 00:05:43,051
‫و دنیا رو می‌بینی

72
00:05:43,134 --> 00:05:44,510
‫انگار داری چیزی می‌بینی

73
00:05:44,594 --> 00:05:47,263
‫«هی، میای این‌ور؟»
‫«فردا میام»

74
00:05:47,347 --> 00:05:48,639
‫«پنجره کوفتیت رو ببند»

75
00:05:48,723 --> 00:05:50,600
‫روبرو همدیگه‌ست

76
00:05:53,394 --> 00:05:57,148
‫یادمه که بابام همیشه
‫یه تی‌شرت ایتالیایی می‌پوشید

77
00:05:57,231 --> 00:06:01,611
‫مثل شخصیت‌ داستان‌های آرتور میلر بود

78
00:06:01,694 --> 00:06:04,447
‫نمایش «چشم‌اندازی از پل»...
دنیای من اینه

79
00:06:06,366 --> 00:06:09,202
‫بابام اومد نیویورک.
‫اونجا بود که با مامانم آشنا شد

80
00:06:09,285 --> 00:06:12,246
‫اول فقط مو کوتاه می‌کرد
‫اما بعد آرایشگر بزرگ تری شد

81
00:06:12,330 --> 00:06:14,791
‫چون پول توی آرایشگری بود

82
00:06:14,874 --> 00:06:19,796
‫پدرمون خیلی خجالتی هم بود
‫چون فکر نمی‌کنم که تحصیل کرده باشه

83
00:06:19,879 --> 00:06:22,882
‫هر توهین یا فحشی که می‌شنید...
فرانگ استالونه، برادر]

84
00:06:22,965 --> 00:06:23,966
‫عصبانی می‌شد

85
00:06:24,050 --> 00:06:25,760
‫مامان‌مون هم خیلی خفن بود

86
00:06:25,843 --> 00:06:29,430
‫کارش با برس‌های قدیمی
‫و برس حموم خیلی خوب بود

87
00:06:29,514 --> 00:06:31,849
‫یه ناخن‌های بلندی داشت
‫که هیچوقت نمی‌شکست.

88
00:06:31,849 --> 00:06:33,810
‫می‌گفت «بیا ببینم!»

89
00:06:33,810 --> 00:06:38,606
‫مامانم تو رستوران «دایموند هورس‌شو» بیلی رز
‫سیگار می‌فروخت

90
00:06:39,357 --> 00:06:42,193
‫درآمد اصلیش از اونجا بود

91
00:06:43,277 --> 00:06:49,283
‫بابام بهم گفته بود...
‫که اون از بچه‌دار شدن می‌ترسید

92
00:06:50,034 --> 00:06:54,747
‫با این که ۹ ماهه حامله بوده
‫همش سوار اتوبوس می‌شده

93
00:06:54,831 --> 00:06:56,999
‫و همونجا دردش می‌گیره

94
00:06:57,083 --> 00:06:59,627
‫یکی اینقدر باهوش بوده
‫که از اتوبوس پیاده‌اش کنه

95
00:06:59,710 --> 00:07:01,921
‫بردنش به یه بخش بیمارستان خیریه

96
00:07:02,880 --> 00:07:06,217
‫و اونجا بود که من
‫به دنیا اومدم

97
00:07:06,300 --> 00:07:07,510
‫به‌خاطر این تصادف

98
00:07:07,593 --> 00:07:11,722
‫تموم عصب‌های این سمت دهنم
‫فلج شده

99
00:07:11,806 --> 00:07:14,016
‫و از وقتی به دنیا اومدم گرفتارش بودم

100
00:07:18,396 --> 00:07:20,898
‫یه خانم عجیب، جالب

101
00:07:20,982 --> 00:07:24,986
‫و شدیداً رک و غیرقابل‌پیشبینی بود

102
00:07:26,696 --> 00:07:28,531
‫می‌دونم که یکم...

103
00:07:32,285 --> 00:07:35,329
‫وحشی‌گری رو از پدرم به ارث بردم،
‫شکی نیست

104
00:07:37,415 --> 00:07:40,168
جنگ و دعوای مامان و
بابا‌مون سر ساعت بود

105
00:07:40,251 --> 00:07:44,589
‫از خواب بیدار می‌شدم
‫و صدای جیغ و داد می‌شنیدم

106
00:07:44,672 --> 00:07:46,549
‫بابام این صداها رو در می‌آورد...

107
00:07:46,632 --> 00:07:51,095
‫و من مثل سگ می‌ترسیدم
‫چون اون لرز و صداها رو حس می‌کردم

108
00:07:54,307 --> 00:07:58,519
‫فکر می‌کنم پدر و مادرمون
‫ اینقدر سرگرم مسائل خودشون بودن

109
00:07:58,603 --> 00:08:00,188
‫که ما رو نادیده می‌گرفتن

110
00:08:00,271 --> 00:08:04,650
‫بیشتر وقتم رو توی پانسیون بودم

111
00:08:04,734 --> 00:08:06,652
‫عملاْ ۱۲ ماه سال رو اونجا بودم

112
00:08:06,736 --> 00:08:09,280
‫هیچوقت نمی‌رفتم خونه،
‫چون اونا وقت نداشتن

113
00:08:09,363 --> 00:08:10,740
‫جفت‌شون کار می‌کردن

114
00:08:10,823 --> 00:08:15,953
‫مردم میگن، «وای، بیچاره.
‫هیچوقت تربیت نشدی.»

115
00:08:16,037 --> 00:08:17,705
‫و من می‌گفتم،
‫«آره خب، درسته.»

116
00:08:18,748 --> 00:08:23,044
‫و شاید این تربیت رو

117
00:08:23,127 --> 00:08:25,171
‫از احترام و عشق غریبه‌ها یاد گرفتم

118
00:08:25,254 --> 00:08:27,798
‫این که مخاطب بهت عشق بورزه

119
00:08:28,424 --> 00:08:30,426
‫و در آغوشت بگیره،

120
00:08:30,510 --> 00:08:31,969
‫هیچوقت سیرت نمی‌کنه

121
00:08:33,137 --> 00:08:37,308
‫کاش میشد فراموشش کرد
‫اما نمیشه

122
00:08:42,605 --> 00:08:46,317
‫فکر می‌کنم که نقش‌ها برای من و اون
‫تنها راه فرارمون از واقعیت بود

123
00:08:48,569 --> 00:08:52,198
‫من چندین ساعت رو تو سینما سپری می‌کردم
‫و برام هم مهم نبود چه نقشیه،

124
00:08:52,281 --> 00:08:54,825
‫می‌نشستم اونجا
‫یه نقش رو ۵، ۶ بار می‌دیدم

125
00:08:54,825 --> 00:08:57,578
‫و بعدش ساعت ۴ بعد از ظهر
‫می‌رفتم خونه

126
00:08:58,913 --> 00:09:02,542
‫این دنیا‌ای بود که می‌خواستم.
دنیای ایده‌آل و باشکوهم بود.

127
00:09:02,625 --> 00:09:06,754
‫سخت‌کوشی و پیروزی در برابر شر بود

128
00:09:08,422 --> 00:09:10,007
‫همیشه قهرمان‌ها رو می‌پرستیدم

129
00:09:10,007 --> 00:09:12,969
‫کاش کسی بودم
‫که یه اتوبوس پر از بچه رو نجات می‌داد

130
00:09:12,969 --> 00:09:19,600
‫دلم می‌خواد همچین کسی باشم.
‫می‌خوام همون کسی باشم که مردم رو نجات میده.

131
00:09:23,980 --> 00:09:26,649
‫تنهایی تو اتاق مامان بابام می‌موندم

132
00:09:26,732 --> 00:09:31,153
‫و اونا یه آینۀ وول‌ورث ارزون
‫ سه دلاری داشتن

133
00:09:31,946 --> 00:09:35,199
‫کل روز رو اونجا می‌موندم
‫و جلوی آینه کلی کار می‌کردم،

134
00:09:35,283 --> 00:09:36,993
‫یا تقلید می‌کردم...

135
00:09:37,076 --> 00:09:39,662
‫مثلا وقتی یکی آواز می‌خوند
‫لب‌ می‌زدم

136
00:09:39,745 --> 00:09:41,831
‫یا مثلا می‌رفتم یه فیلم مثل هرکول می‌دیدم

137
00:09:41,914 --> 00:09:44,875
‫و بعد برمی‌گشتم
‫و سعی می‌کردم از استیو ریوز تقلید کنم

138
00:09:49,714 --> 00:09:52,842
‫تو یکی از صحنه‌ها «هرکول رهاشده»
‫که بلند میشه

139
00:09:52,925 --> 00:09:54,969
‫و معبد رو خراب می‌کنه،

140
00:09:55,052 --> 00:09:58,639
‫این پسر خوش‌هیکل و عضلانی

141
00:09:58,723 --> 00:10:02,685
‫تبدیل به الگوی من میشه...

142
00:10:02,768 --> 00:10:03,853
‫کار اون بود

143
00:10:04,562 --> 00:10:06,772
‫با خودم گفتم،
‫«همینه. مسیرم اینه.»

144
00:10:06,856 --> 00:10:10,276
‫چون بالاخره یه الگو
‫برای تقلید پیدا کرده بودم

145
00:10:10,860 --> 00:10:13,654
‫«برای تحقق سرنوشتم!»

146
00:10:13,738 --> 00:10:17,241
‫بابام فهمیده بود
‫که تو نیویورک دوام نمیاره،

147
00:10:17,325 --> 00:10:19,785
‫برای همین رفتن مریلند

148
00:10:22,330 --> 00:10:23,998
‫ما حاصل یه ازدواج شکست‌خورده بودیم

149
00:10:24,081 --> 00:10:26,959
‫وقتی از مدرسه میومدم
‫هیشکی خونه نبود

150
00:10:27,043 --> 00:10:28,669
‫مامانم رفته بود

151
00:10:29,462 --> 00:10:31,881
‫رفتن دادگاه.
‫خیلی بد بود.

152
00:10:32,715 --> 00:10:34,508
‫من با مامانم رفتم فیلادلفیا،

153
00:10:34,592 --> 00:10:37,053
‫و برادرم با بابام موندن توی مریلند

154
00:10:37,136 --> 00:10:40,514
‫یه روستای خیلی دور افتاده بود

155
00:10:41,182 --> 00:10:43,142
‫و تنها چیزی که می‌دیدی
‫اسب بود

156
00:10:54,362 --> 00:10:56,405
‫از وقتی که ۵، ۶ سالم بود

157
00:10:56,405 --> 00:10:59,367
‫بنا به دلایلی،
‫رابطۀ صمیمی‌ای با اسب‌ها داشتم

158
00:10:59,367 --> 00:11:02,036
‫اسب‌های خوب نه،
‫فقط اسب‌هایی که بابام می‌خرید

159
00:11:02,119 --> 00:11:03,871
‫۲۰ یا ۲۵ دلار

160
00:11:03,954 --> 00:11:09,293
‫پول زیادی نداشت
‫اما یه‌جوری با یه تیم چوگان رابطه داشت

161
00:11:11,337 --> 00:11:15,508
‫و هرکسی که تو کار چوگان بود،
‫اسب‌های خوشگل و بارکش‌های بزرگ و مزرعه داشت

162
00:11:15,591 --> 00:11:18,177
‫اون‌وقت ما...
‫تو دخمه عمر می‌کردیم

163
00:11:18,177 --> 00:11:20,221
‫بیشتر اسب‌ها مشکلات پزشکی داشتن

164
00:11:20,304 --> 00:11:22,932
‫اگه زود افسار بعضی‌هاشون رو می‌کشیدی
‫کور می‌شدن

165
00:11:24,517 --> 00:11:26,018
‫من چوگان‌‌بازی رو شروع کردم

166
00:11:26,102 --> 00:11:28,771
‫اما غیرحرفه‌ای و آماتوری

167
00:11:28,854 --> 00:11:32,400
‫اما یاد گرفتم.
‫کم کم کارم بهتر و بهتر شد

168
00:11:32,483 --> 00:11:35,528
‫و وقتی ۱۳ سالم بود،
‫داشتم وارد رنکینگ می‌شدم

169
00:11:35,611 --> 00:11:37,154
‫قرار بود وارد رنکینگ ملی بشم

170
00:11:38,114 --> 00:11:39,281
‫بابام

171
00:11:40,199 --> 00:11:42,076
‫خیلی این از این کار خوشش نمی‌اومد

172
00:11:42,076 --> 00:11:44,120
‫و وسط یکی از بازی‌ها،

173
00:11:44,203 --> 00:11:46,038
‫و یه بار یه ضربۀ بک‌هند زدم

174
00:11:46,747 --> 00:11:49,583
‫و کاملاً هم درست انجام دادم

175
00:11:49,667 --> 00:11:52,128
‫گفتش که،
‫«افسار اسب رو خیلی محکم می‌کشی!»

176
00:11:52,211 --> 00:11:54,547
‫گفتم،‌ «خودم بلدم.»
‫گفت، «نه، بلد نیستی!»

177
00:11:54,547 --> 00:11:57,299
‫«نمی‌دونی سوار چی شدی.»
‫از روی صندلی‌ها داد می‌زد و اینا رو می‌گفت

178
00:11:57,299 --> 00:12:00,845
‫و بعدش افسار اسب رو کشیدم
‫که آمادۀ یه ضربه دیگه بشم،

179
00:12:00,928 --> 00:12:02,972
‫از روی صندلی‌ها اومد

180
00:12:03,055 --> 00:12:06,183
‫گلوم رو گفت
‫و پرتم کرد روی زمین

181
00:12:07,435 --> 00:12:09,937
‫اسب رو برد
‫و از زمین رفت بیرون

182
00:12:10,563 --> 00:12:12,815
‫همونجا که دراز کشیده بودم،
‫با خودم گفتم

183
00:12:12,898 --> 00:12:15,443
‫«دیگه هیچوقت دلم نمی‌خواد اسبی رو ببینم»

184
00:12:19,905 --> 00:12:21,949
من توسط پدری خشن

185
00:12:23,325 --> 00:12:25,661
که دستِ بزن داشت تربیت شدم.‏

186
00:12:27,204 --> 00:12:30,291
‫برای همین دردهای شدید برام ناآشنا نبود

187
00:12:30,833 --> 00:12:34,003
‫و به‌نظرم همین بود که من رو آدمی کرد
‫که هیچوقت شکست نمی‌خورد

188
00:12:34,086 --> 00:12:37,923
‫هرکاری که دلش می‌خواست می‌کرد
‫اما با خودم می‌گفتم که شکست نمی‌خورم

189
00:12:38,716 --> 00:12:40,885
‫به‌نظرم پدرم حسود بود

190
00:12:40,968 --> 00:12:43,220
‫برادرم بچۀ دردسرسازی بود

191
00:12:43,304 --> 00:12:45,014
‫مدرسه رو ول کرده بود.
‫همش دعوا می‌کرد.

192
00:12:45,097 --> 00:12:48,684
‫دانش‌آموز بدی بود
‫و از همه مدرسه‌ها اخراج می‌شد

193
00:12:49,852 --> 00:12:52,813
‫طی ۱۲ سال ۱۳ تا مدرسه عوض کردم

194
00:12:52,897 --> 00:12:56,150
‫تو یه مدرسۀ نظامی ثبت‌نامم کردن.
‫فکر کنم به یه ماه نکشید که اومدم بیرون.

195
00:12:56,150 --> 00:12:58,986
‫میشه گفت که آدم نمی‌شد.
‫خیلی دردسرساز بود.

196
00:12:59,069 --> 00:13:00,362
‫مدرسه دِوِروس رفت،

197
00:13:00,446 --> 00:13:03,532
‫که به گمونم یه مدرسه
‫واسه بچه‌های سرکش بود

198
00:13:03,616 --> 00:13:08,037
‫و اونجا بود که کم‌کم
‫جذب بازیگری شد

199
00:13:08,120 --> 00:13:09,538
‫بعدش وارد دانشکده شد

200
00:13:09,622 --> 00:13:12,333
‫و اونجا بود که دیگه به‌طور جدی
‫به بازیگری فکر می‌کرد

201
00:13:12,917 --> 00:13:15,002
‫یه تست بازیگری بود...

202
00:13:15,586 --> 00:13:18,047
‫که اصلاً نمی‌دونم چرا،
‫اما شرکت کردم

203
00:13:18,130 --> 00:13:19,548
‫برای نمایش «مرگ فروشنده» بود

204
00:13:19,882 --> 00:13:21,383
‫و قبول شدم

205
00:13:21,383 --> 00:13:24,428
‫روی استیج بودم
‫و احساسِ...

206
00:13:24,512 --> 00:13:26,138
‫اصلاً احساس نگرانی نداشتم

207
00:13:26,222 --> 00:13:30,100
‫اوضاع رو تحت کنترلم داشتم
‫چون این تو ذاتم بود

208
00:13:30,100 --> 00:13:32,353
‫خیلی برام راحته

209
00:13:32,436 --> 00:13:35,856
‫یکی از استادهای دانشگاه هاروارد
‫که بین بیننده‌ها بود اومد و گفت

210
00:13:36,524 --> 00:13:40,027
‫«باید به‌عنوان یه کار بهش فکر کنی»

211
00:13:40,110 --> 00:13:42,238
‫گفتم، «بیخیال.»
‫گفتش، «جدی میگم.»

212
00:13:42,780 --> 00:13:46,659
‫«باید درسش رو بخونی.
‫واقعاً استعدادش رو داری.»

213
00:13:46,742 --> 00:13:48,869
‫و اون لحظه بود که

214
00:13:49,870 --> 00:13:51,747
‫مسیر دنیام رو تغییر داد

215
00:13:59,588 --> 00:14:03,676
‫تو روز «وودستاک»
‫وارد نیویورک شدم

216
00:14:03,759 --> 00:14:08,180
‫گفتم، «وقتشه که واسش تلاش کنم»

217
00:14:13,352 --> 00:14:16,856
‫اصلاً نمی‌دونستم تو چه شهری هستم.
‫جزو مردمش نبودم.

218
00:14:18,274 --> 00:14:22,820
‫خیلی تنها و متعهد بودم
‫تا مسیرم رو پیدا کنم

219
00:14:23,904 --> 00:14:27,449
‫تو این خیابون‌ها جون می‌کندم.
‫می‌دونستم چطوری باید اینجاها دووم بیارم.

220
00:14:27,533 --> 00:14:32,329
‫توی راهروها و ایستگاه‌ اتوبوس‌ها
‫و ایستگاه‌ قطار‌ها و کتابخونه‌ها می‌خوابیدم

221
00:14:32,413 --> 00:14:34,874
‫سرما رو با پوست و استخونم حس می‌کردم

222
00:14:36,458 --> 00:14:38,586
‫می‌رفتم به این آژانس‌های بازیگری

223
00:14:38,669 --> 00:14:42,089
‫می‌رفتم اونجاها.
‫می‌گفتم «من رو قبول کنین»

224
00:14:42,172 --> 00:14:43,883
‫می‌گفتن،
‫«کسی رو قبول نمی‌کنیم»

225
00:14:43,966 --> 00:14:46,802
‫عکسم رو می‌فرستادم،
‫پرتش می‌کردن بیرون

226
00:14:47,386 --> 00:14:50,014
‫می‌گفتن «نه، آشغال»

227
00:14:50,097 --> 00:14:52,349
‫«چشم‌هات آویزونه.
‫فلانی. بیساری.»

228
00:14:53,017 --> 00:14:55,769
‫بهترین کاری که گیرم می‌اومد
‫تو این تئاتر‌های فسقلی بود

229
00:14:55,853 --> 00:14:57,730
‫که مجبوری نیمه‌برهنه باشی

230
00:14:57,813 --> 00:15:00,774
‫فقط همین نقش‌های مزخرف گیرم می‌اومد.
‫افتضاح بود

231
00:15:00,858 --> 00:15:04,528
‫می‌گفتن، «نه نمیشه.
‫شاید بتونی سیاه‌لشکر باشی.»

232
00:15:04,612 --> 00:15:07,948
‫من هم باورم شده بود
‫ و قبول کرده بودم

233
00:15:08,032 --> 00:15:10,242
‫چون هروقت یه نقش گیرم می‌اومد،

234
00:15:10,326 --> 00:15:11,911
‫همیشه یه دزد بودم

235
00:15:11,994 --> 00:15:14,204
‫- حواست کجاس؟
‫- ببخشید بابا. ندیدمت!

236
00:15:14,288 --> 00:15:15,998
‫بهش نقش اصلی نمی‌دادن

237
00:15:16,081 --> 00:15:22,171
‫یا پشت‌صحنه کار می‌کرد
‫یا مسئول تدارکات می‌شد،
[جان هرتسفلد، کارگردان]
‫اما هیچوقت بهش احترام نمی‌ذاشتن

238
00:15:22,254 --> 00:15:26,008
‫خود درگیر و دور افتاده شده بودم،

239
00:15:26,884 --> 00:15:29,511
‫جان هم...
‫همینطوری بود.

240
00:15:31,889 --> 00:15:35,059
‫اسلای شروع به نوشتن کرد
‫چون نمی‌تونست به چیزی که می‌خواد برسه،

241
00:15:35,142 --> 00:15:37,019
‫برای همین خودش خلقش کرد

242
00:15:39,021 --> 00:15:40,689
‫اینطوری هم نبود

243
00:15:40,773 --> 00:15:44,109
‫که قبلاً بهش فکر کرده باشه.
‫یهو انجامش داد!

244
00:15:45,694 --> 00:15:48,614
‫گفتم این وضعیت خوب نیست.
‫نمی‌خوام دیگه بازیگری کنم.

245
00:15:48,697 --> 00:15:51,825
‫شاید بتونم تموم سرخوردگی‌هام رو بنویسم

246
00:15:51,909 --> 00:15:53,243
‫و فیلم‌نامه بسازم

247
00:15:54,578 --> 00:15:56,372
‫کار راهنما توی سینما گیرم اومد

248
00:15:56,455 --> 00:15:59,249
‫می‌تونستم کل روز بشینم
‫و چیزی ببینم

249
00:16:00,209 --> 00:16:02,628
‫یه ضبط صوت ارزون هم برداشته بودم

250
00:16:02,711 --> 00:16:05,339
‫و موسیقی ها
‫و دیالوگ‌ها رو ضبط می‌کردم

251
00:16:05,422 --> 00:16:07,841
‫و می‌رفتم خونه
‫و سعی می‌کدرم دیالوگ‌ها رو جایگزین کنم

252
00:16:07,925 --> 00:16:10,886
‫اولش این کار رو می‌کردم.
‫چندین و چند سال نوشتم

253
00:16:10,970 --> 00:16:13,430
‫تا این که تعداد فیلم‌نامه‌ها ۱۵، ۱۶ تا شده بود

254
00:16:18,352 --> 00:16:21,105
‫طرز تفکرات من و جان کاملاً متفاوت بود

255
00:16:21,188 --> 00:16:24,400
‫می‌خواستیم چیزای خودمون رو بنویسیم.
‫کارهای خودمون رو تولید کنیم.

256
00:16:24,483 --> 00:16:26,694
‫برای همین جمعه‌ها و شنبه‌ها و یک‌شنبه‌ها رو

257
00:16:26,777 --> 00:16:29,655
‫با یه بطری نوشیدنی «بونز فارم» می‌گذروندیم

258
00:16:29,738 --> 00:16:34,827
‫هیچوقت بار یا رستوران یا کلوب نرفتیم.
‫اون‌موقع بود که نویسندگی‌مون واقعاً شروع شد.

259
00:16:37,287 --> 00:16:40,249
‫درمورد رویاها و آرزوهامون حرف می‌زدیم.

260
00:16:40,332 --> 00:16:42,042
‫اما درمورد نقش ها هم حرف می‌زدیم.

261
00:16:42,543 --> 00:16:46,463
‫هرجوری که بود،
‫با زور یا یواشکی

262
00:16:46,547 --> 00:16:48,340
‫وارد تموم سینماهای نیویورک می‌شدیم

263
00:16:48,424 --> 00:16:51,093
‫هیچوقت پول بلیط نمی‌دادیم،
‫هیچوقت

264
00:16:56,223 --> 00:17:00,352
‫تو ذهن‌مون چیزی به اسم شکست
‫تعریف نشده بود

265
00:17:00,436 --> 00:17:04,148
‫مثلاً هیچوقت نمی‌گفتیم
‫«وای اگه موفق نشیم چی میشه؟»

266
00:17:04,231 --> 00:17:08,736
‫با این حرفم متوجه میشین
‫که چقدر مصمم بودیم...

267
00:17:08,819 --> 00:17:12,406
‫می‌گفتیم، «آره، حتماً باید یه جا واسه ما باشه،
‫چون ما خیلی عجیب‌غریبیم.»

268
00:17:12,489 --> 00:17:13,866
‫باید یه جوری خودمون رو جا کنیم

269
00:17:13,949 --> 00:17:16,952
‫باید کاری می‌کردیم.
‫باید خودمون سرنوشت‌مون رو رقم می‌زدیم.

270
00:17:17,453 --> 00:17:20,789
‫برای همین گفتیم،
‫«باید یه نقش به اسم اسب‌ها بسازیم»

271
00:17:22,249 --> 00:17:25,711
‫یه گاوچرون و یه سرخپوست
‫صدسال بعد از این که اسیر شده بودن

272
00:17:25,794 --> 00:17:27,504
‫از قبرهاشون میان بیرون

273
00:17:27,588 --> 00:17:29,590
‫سوار یه ماشین شدیم،
‫رفتیم مریلند

274
00:17:29,673 --> 00:17:31,050
‫تفنگ اجاره کردیم

275
00:17:31,133 --> 00:17:34,053
‫مثل وقتی که داریم به ماشین شلیک می‌کنیم،
‫تیر واقعیه

276
00:17:34,136 --> 00:17:36,221
‫با خودم گفتم، «نکنه زده به سرم؟»

277
00:17:36,305 --> 00:17:41,810
پدرش در نقش کلانتری که مجسم شده بود
که برای پیدا کردن ما اومده بود

278
00:17:42,603 --> 00:17:45,022
‫البته، پدرمون تو نقش بوده.
‫بهشون شلیک کرده.

279
00:17:45,105 --> 00:17:50,069
‫اونجا که ما رو می‌کشه،
‫بیش از حد حال می‌کنه

280
00:17:50,152 --> 00:17:53,322
‫می‌گفت، «می‌خوام بهتون شلیک کنم،
‫بعدش بیام و دوباره شلیک کنم»

281
00:17:53,405 --> 00:17:57,159
‫گفتم، «قضیه زیادی شخصی شده؟
‫مثل قصه‌های کتاب‌های آسمانی؟»

282
00:17:59,453 --> 00:18:02,706
‫این یه نقش صامت بود.
‫گفتم، «اسلای، چرا صدا نداره؟»

283
00:18:02,790 --> 00:18:03,916
‫گفت، «پول‌مون نمی‌رسید.»

284
00:18:03,999 --> 00:18:07,211
‫به‌نظرت کسی تو سال ۱۹۷۱،
نقش صامت می‌خرید؟

285
00:18:09,379 --> 00:18:11,673
‫مهم نیست که تاحالا همچین کاری نشده.

286
00:18:11,757 --> 00:18:15,886
‫و مهم‌تر از همه اینه که اون صدا داشت.
‫می‌خواست صداش شنیده بشه.

287
00:18:16,720 --> 00:18:21,809
توی دبیرستان به سبک نوشتاری
ضعیفم معروف بودم

288
00:18:21,892 --> 00:18:24,812
‫می‌گفت، «سیلوستر، میای بریم یه چیزی بخونیم؟»
‫می‌گفتم، «نه، ممنون!»

289
00:18:24,895 --> 00:18:27,231
‫می‌گفت،
‫«نه، چون هیچکس دیگه هم نمی‌خواد»

290
00:18:28,232 --> 00:18:31,360
‫رد شدن بود که تشویقم می‌کرد

291
00:18:31,443 --> 00:18:32,486
‫یه چالش بود

292
00:18:32,569 --> 00:18:35,572
‫ارزیابی‌ای که ازت می‌کنن رو قبول می‌کنی

293
00:18:35,656 --> 00:18:37,324
‫یا خودت خودت رو ارزیابی می‌کنی؟

294
00:18:38,617 --> 00:18:42,538
‫اسلای همیشه می‌خواست بازیگر باشه،

295
00:18:43,330 --> 00:18:46,375
‫اما همیشه مجبور بود بنویسه

296
00:18:46,458 --> 00:18:47,876
‫می‌خواست بازیگر شه،

297
00:18:47,960 --> 00:18:50,462
‫یکی رو می‌خواست
‫که بهش نقشی بده

298
00:18:50,546 --> 00:18:58,804
‫هیشکی قبولش نمی‌کرد
[وسلی موریس، منتقد نقش]
‫برای خودش نقش می‌نوشت چون احتمالاً
‫کسی به‌عنوان نقش قبولش نمی‌کرد

299
00:18:58,887 --> 00:19:01,598
‫بیخیال بازیگری شده بودم.
‫خسته شدم.

300
00:19:01,682 --> 00:19:05,269
‫اما جان هرتسفلد ازم خواست
‫که تو یه تست کمکش کنم

301
00:19:05,352 --> 00:19:08,939
‫بین تماشاگرها کسی نشسته بود

302
00:19:09,022 --> 00:19:12,526
‫که بعدها نقش«ارباب فلتبوش» رو
‫نویسندگی و کارگردانی کرد

303
00:19:13,318 --> 00:19:15,279
‫اون شروع ماجرا بود

304
00:19:15,362 --> 00:19:19,283
‫مهمه که تو زمان درست
‫تو جای درستی باشی

305
00:19:19,283 --> 00:19:22,953
‫باری اولی که اسلای رو دیدم
‫سر صحنۀ نقش«ارباب فلتبوش» بود
[هنری وینکلر]

306
00:19:23,495 --> 00:19:27,291
‫ما واقعاً...
‫میشه گفت زوج عجیبی بودیم

307
00:19:27,374 --> 00:19:30,294
‫اون یهودی، روشن‌فکر و درس‌خونده بود

308
00:19:30,377 --> 00:19:32,504
‫من هم...
‫همینی‌ام که هستم

309
00:19:33,088 --> 00:19:38,552
‫نمی‌تونی کسی رو پیدا کنی
‫که تا این حد با هم تفاوت فرهنگی داشته باشن

310
00:19:38,635 --> 00:19:43,515
‫من رو برد تو آپارتمان بدون آسانسورش
‫تو خیابون لکسینگتون

311
00:19:43,599 --> 00:19:45,893
‫با اون سگ گنده‌بکش

312
00:19:45,976 --> 00:19:51,023
‫پنجره رو سیاه کرده بود
‫تا بتونه بنویسه

313
00:19:53,192 --> 00:19:56,987
‫نمایش‌نامه رو خوندم.
‫خیلی ساده بود.

314
00:19:57,070 --> 00:20:00,949
‫گفتم، «بذار خودم تو صحنه باشم»

315
00:20:01,033 --> 00:20:03,619
‫مثلا، وقتی پشت دختره نشستم

316
00:20:03,702 --> 00:20:05,913
‫گفت، «آقای روزیو،
‫چی‌کار داری می‌کنی؟»

317
00:20:05,996 --> 00:20:07,623
‫گفتم،
‫«نمی‌دونم، من فقط نشسته‌ام»

318
00:20:07,706 --> 00:20:10,167
‫«نور خورشید داره میره توش چشمم...»

319
00:20:10,250 --> 00:20:11,960
‫«نمی‌تونم چیزی ببینم»

320
00:20:12,044 --> 00:20:14,171
‫بعد برمی‌گرده سر درس دادنش

321
00:20:14,254 --> 00:20:16,089
‫یه لحظه بعد به دختره نزدیک میشم

322
00:20:16,173 --> 00:20:18,508
‫دستم رو می‌گیرم دورش،
‫میگه «آقای روزیو!»

323
00:20:18,592 --> 00:20:21,053
‫میگم «نمی‌دونم چشه!
‫هرجا میرم آفتاب میاد دنبالم»

324
00:20:21,136 --> 00:20:24,890
‫«هی این‌ور و اون‌ور میشم.»
‫چرت و پرت میگم و حاضرجوابی می‌کنم

325
00:20:25,641 --> 00:20:27,476
‫و بعد که با خودم فکر می‌کنم...

326
00:20:27,559 --> 00:20:30,520
‫می‌بینم این فرصتیه که بهم دادنش

327
00:20:30,604 --> 00:20:33,523
‫پس می‌تونم تو کل نقش
‫هرچی که دلم می‌خواد بگم

328
00:20:33,607 --> 00:20:37,819
‫اسلای همش نمایش‌نامه رو بازنویسی می‌کرد

329
00:20:37,903 --> 00:20:40,447
‫صحنه‌هایی که خودش توش بود رو
‫بهتر می‌کرد

330
00:20:40,530 --> 00:20:45,827
‫توی ارباب فلتبوش
‫ اولین باری قبل از راکی بود که
[کوئنتین تارانتینو]
‫که ما صدای سیلور استالونه رو می‌شنیدیم

331
00:20:45,911 --> 00:20:50,374
‫اگه نگم یکی از بهترین صحنه‌های دهۀ هفتاد سینماس،
‫میشه گفت بهترین صحنۀ نقشه

332
00:20:50,374 --> 00:20:52,876
‫همون صحنه‌ای که نامزدش ماریا اسمیت
‫مجابش کرده که

333
00:20:52,876 --> 00:20:56,546
‫یه حلقۀ نامزدی بخره،
‫که البته این کودن پولش بهش نمی‌رسه

334
00:20:56,630 --> 00:20:58,840
‫اون دختره رو دیدی که همین حالا رفت بیرون؟

335
00:20:58,924 --> 00:21:01,927
‫اگه یه بار دیگه
‫اون حلقۀ ۱۶۰۰ دلاری رو نشونش بدی،

336
00:21:02,010 --> 00:21:04,471
‫می‌دونی چی رو سنگ قبرت می‌نویسن؟

337
00:21:04,554 --> 00:21:06,640
‫می‌دونی قراره چی رو سنگ قبرت بنویسن؟

338
00:21:07,349 --> 00:21:12,062
‫«اینقدر احمق بودم که به فرنی مالینکانیکو
‫ یه حلقۀ ۱۶۰۰ دلاری نشون دادم»

339
00:21:12,145 --> 00:21:14,731
‫استنلی تو اون نقش کاراکتر جالبیه،

340
00:21:14,815 --> 00:21:16,525
‫اما لزوماً نمیشه دوستش داشت

341
00:21:16,608 --> 00:21:19,194
‫اون...
‫یه آدم کودنه

342
00:21:19,278 --> 00:21:21,530
‫اما تو اون صحنه یه کاری می‌کنه
‫که عاشقش میشی

343
00:21:21,613 --> 00:21:25,993
‫چون می‌بینیم که به‌خاطرش عشقش به فرنی
‫حاضره چیکارها بکنه

344
00:21:26,076 --> 00:21:31,623
‫اولین باره که موسیقی
‫یا صدای دیالوگ سیلوستر استالونه رو می‌شنویم

345
00:21:31,623 --> 00:21:32,624
‫لعنتی

346
00:21:32,708 --> 00:21:38,171
‫تو اون لحظه فهمیدم سرنوشت من
‫به چیزی که می‌نویسم گره خورده

347
00:21:38,255 --> 00:21:41,133
‫چون می‌دونستم که سخته
‫ کسی من رو بازیگرش انتخاب کنه

348
00:21:41,216 --> 00:21:43,343
‫همیشه نقش اراذل رو بازی می‌کردم

349
00:21:43,427 --> 00:21:45,762
‫با خودم می‌گفتم،
‫«خب آره دیگه، واقعیته»

350
00:21:45,846 --> 00:21:49,349
‫اما مهربون هم هستم...
‫آدم دل‌نازکی‌ام

351
00:21:49,433 --> 00:21:51,018
‫اگه بشه اون دوتا رو با هم ترکیب کرد،

352
00:21:51,101 --> 00:21:53,061
‫شخصیت خیلی خوبی ازش در میاد

353
00:21:53,145 --> 00:21:56,273
‫و توی راکی بود که این فرصت نصیبم شد،

354
00:21:56,356 --> 00:22:00,861
‫اما شروعش نقش استنلی روسیو
‫توی «ارباب فلتبوش» بود،

355
00:22:00,944 --> 00:22:03,280
‫چون تو اون شخصیت یه لات کله‌شق،

356
00:22:03,363 --> 00:22:07,409
‫ژاکت موتورسواری، موی چرب
‫و سیگار می‌دیدی اما دوست‌داشتنی هم بود

357
00:22:21,131 --> 00:22:22,758
‫همه‌چیز دست به دست هم داد

358
00:22:24,843 --> 00:22:27,679
‫اگه اون نقش رو بهم پیشنهاد نمی‌دادن،
‫اگه نقدهای خوب نمی‌گرفتم،

359
00:22:27,763 --> 00:22:29,598
‫هیچوقت نمی‌تونستم ۱۳۰۰ دلار در بیارم

360
00:22:29,681 --> 00:22:35,270
‫تا بتونم یه ماشین ۴۰ دلاری بگیرم
‫و توی ۱۱ روز به هالیوود برسم

361
00:22:37,689 --> 00:22:41,485
‫تنها کسی که توی لس آنجلس می‌شناختم،
‫هری وینکلر بود

362
00:22:42,027 --> 00:22:44,946
‫که حالا با بازی نقش فانز
‫ستارۀ بزرگی شده بود

363
00:22:47,991 --> 00:22:50,160
‫ماشینم توی «هالیوود و واین» خراب شد

364
00:22:50,243 --> 00:22:53,413
‫همینطوری یهو وایساد.
‫انگار خدا دستور داده بود.

365
00:22:54,331 --> 00:22:56,958
‫و به اولین کسی که زنگ زدم
‫هنری بود

366
00:22:59,795 --> 00:23:01,963
‫گفت، «آره، باید بیای دنبالم»

367
00:23:02,506 --> 00:23:04,007
‫«ماشینم خراب شده»

368
00:23:04,091 --> 00:23:06,927
‫«وسط بلوار سانست وایسادم»

369
00:23:07,010 --> 00:23:08,512
‫گفتم «الان میام»

370
00:23:08,595 --> 00:23:11,973
‫رفتم دنبال اون و سگ‌ گنده‌بکش

371
00:23:12,057 --> 00:23:16,853
‫همه لباس‌هاش رو گذاشتیم تو ماشین،
‫نشستیم رو چمدون‌ها

372
00:23:16,937 --> 00:23:20,399
معلوم بود نمی‌تونه منو ببره خونه‌اش.‏
خانم داشت و منم یه سگ داشتم

373
00:23:20,482 --> 00:23:22,484
‫فقط آدرس یه مسافرخونه رو نشونم داد،

374
00:23:22,567 --> 00:23:25,654
‫و حدود سه شب اونجا موندم

375
00:23:25,654 --> 00:23:29,241
‫بعدش تو خیابون «ولی»
‫یه دخمه پیدا کردم

376
00:23:29,241 --> 00:23:31,827
‫یه خیابون با بلوار بالبوآ فاصله داشت

377
00:23:33,870 --> 00:23:35,247
‫خیلی‌خب

378
00:23:37,374 --> 00:23:41,503
‫من به جین کرک‌وود
‫که تهیه‌کننده‌ست معرفی شدم

379
00:23:41,586 --> 00:23:45,215
‫حرف زدیم
‫و من ایدۀ راکی رو بهش گفتم

380
00:23:45,298 --> 00:23:48,135
‫ما هم ساختیمش و با همه سختی‌هاش
‫رفت رو پردۀ سینما

381
00:23:48,218 --> 00:23:53,223
‫یه سری موقعیت‌ها و شرایطی بود
‫که به‌نظرم یکم غیر معمول بود

382
00:23:53,306 --> 00:23:55,809
‫چون من سابقۀ خیلی محدودی داشتم

383
00:23:55,892 --> 00:23:57,978
‫- برای همین...
‫- می‌گفتم سابقه نداشتم بهتر نبود؟

384
00:23:58,061 --> 00:24:01,314
‫و یه زنجیره‌ای از اتفاقات ناگوار بود
‫که باعث شد این نقش اکران شه

385
00:24:01,398 --> 00:24:04,067
‫آره،
‫دارم همه‌چیز رو مختصر میگم

386
00:24:10,323 --> 00:24:13,201
‫رفته بودم تا تست بازیگری بدم،

387
00:24:13,285 --> 00:24:15,662
‫و اوضاع هم خیلی خوب نبود

388
00:24:16,830 --> 00:24:19,708
‫و وقتی که داشتم می‌رفتم بیرون
‫و در داشت بسته می‌شد

389
00:24:19,791 --> 00:24:21,376
‫لم میدم به در و میگم

390
00:24:21,460 --> 00:24:25,797
‫«راستی، من یه چیزایی می‌نویسم»
‫گفت، «جدی؟ برگرد»

391
00:24:27,257 --> 00:24:28,675
‫شروع به نوشتن کردم

392
00:24:30,260 --> 00:24:33,722
‫یه نمایشنامه برگرفته
‫«خیابان‌های پایین شهر» نوشتم

393
00:24:33,805 --> 00:24:37,476
‫می‌‌خواستم واقعیت تلخ دنیا
‫ تو حومۀ شهر رو نشون بدم

394
00:24:37,559 --> 00:24:41,813
‫پشت میز می‌‌نشستم،
‫کارم رو می‌کردم

395
00:24:41,813 --> 00:24:44,983
‫سیگار می‌کشیدم
‫و پشت سر هم قهوه می‌خوردم

396
00:24:45,775 --> 00:24:47,527
‫داشت درست می‌شد

397
00:24:47,611 --> 00:24:49,696
‫داشت...
‫خوب پیش می‌رفت

398
00:24:50,197 --> 00:24:51,781
‫اما...

399
00:24:53,116 --> 00:24:56,411
‫اما راکی آدم رذلی بود

400
00:24:56,495 --> 00:24:59,289
‫اون موقع که دوستم داشت تایپش می‌کرد

401
00:25:00,248 --> 00:25:01,208
‫شروع به گریه کرد

402
00:25:01,291 --> 00:25:05,170
‫گفت،
‫«از راکی بدم میاد. ازش متنفرم. خیلی نامرده»

403
00:25:05,879 --> 00:25:08,340
‫«به مردم مشت می‌زنه.
‫کتک‌شون می‌زنه.»

404
00:25:08,423 --> 00:25:11,259
‫گفتم، «اگه فقط اداش رو در بیاره چی؟
‫کامل انجامش نده»

405
00:25:11,343 --> 00:25:14,012
‫«شاید شغلش همین باشه، مگه نه؟»

406
00:25:14,095 --> 00:25:15,430
‫گفت،
‫«اینطوری خیلی خوب میشه»

407
00:25:15,514 --> 00:25:17,807
‫گفتم، «اگه دوست‌دختر داشته باشی چی؟»

408
00:25:17,891 --> 00:25:19,518
‫گفت،
‫«آره، خیلی خوبه»

409
00:25:19,601 --> 00:25:21,311
‫برگشتم سر کار

410
00:25:21,394 --> 00:25:23,230
‫نوشتمش.
‫«دوست‌دختر. عالیه»

411
00:25:23,313 --> 00:25:28,109
‫اما حالا دیگه یه مبارز نیست.
‫یه آدم معمولیه. داستانی نداره.

412
00:25:28,193 --> 00:25:32,489
‫یه آدم معمولی تو حاشیۀ شهر بود

413
00:25:32,572 --> 00:25:34,324
‫و... ولگرده

414
00:25:35,033 --> 00:25:36,159
‫یه آدم ولگرده!

415
00:25:36,243 --> 00:25:40,163
‫که یاد نقش «در بارانداز» افتادم.
‫اون تری مالویه.

416
00:25:41,206 --> 00:25:44,167
نقش «مارتی»
‫«خیابان‌های پایین شهر». بوم!

417
00:25:44,251 --> 00:25:47,170
‫بوم.
‫همش رو با هم ترکیب کن.

418
00:25:47,254 --> 00:25:49,422
‫و به روش خودم درستش کردم

419
00:25:50,131 --> 00:25:53,301
‫و وقتی که تبدیل به یه مبارز شد
‫همه این‌ها با هم جمع شد

420
00:25:57,180 --> 00:25:59,724
‫۱۰۶ دلار داشتم.
‫پول اجاره ۳۰۰ دلار بود

421
00:25:59,808 --> 00:26:03,603
‫تو بد وضعی بودم.
توی کیف پولم چس‌مثقال هم نبود

422
00:26:05,063 --> 00:26:07,440
‫تو سه روز نوشتمش

423
00:26:08,900 --> 00:26:12,112
‫البته باز هم برگشتم
‫ و دوباره نوشتم و نوشتم و نوشتم

424
00:26:13,405 --> 00:26:16,324
‫وقتی می‌نویسم،
‫برام مهم نیست که

425
00:26:16,408 --> 00:26:17,742
‫متن کم و کاستی داشته باشه

426
00:26:17,826 --> 00:26:20,287
‫می‌دونم ۹۰ درصدش ارزشی نداره

427
00:26:20,370 --> 00:26:23,957
‫اما ایده‌ای که توی شروع،
‫وسط و پایان نقش پیاده می‌کنی

428
00:26:24,040 --> 00:26:25,458
‫برای من خیلی مهمه

429
00:26:25,542 --> 00:26:29,504
‫تهیه‌کننده‌ها می‌گفتن، «این نقش به
رایان اونیل می‌خوره. بوکس دوست داره»‏

430
00:26:29,588 --> 00:26:31,298
‫«یا مثلاً برت رینولدز»

431
00:26:31,381 --> 00:26:34,384
‫اما من می‌گفتم،
‫«نه، این نقش رو واسه خودم می‌نویسم»

432
00:26:36,928 --> 00:26:40,265
‫از نمایش‌نامه خوش‌شون اومده بود
‫اما نمی‌خواستن تو توش بازی کنی،

433
00:26:40,348 --> 00:26:43,643
‫پول هنگفتی بهت پیشنهاد کردن که بکشی کنار،
‫درسته؟

434
00:26:43,727 --> 00:26:47,022
‫آره.
‫تا ۲۶۵ هزار دلار هم پیش رفت

435
00:26:47,105 --> 00:26:49,274
‫- که بازی نکنی
‫- درسته، که نزدیکش نشم

436
00:26:49,357 --> 00:26:53,320
‫می‌دونستم که اگه حتی
‫ ۵۰۰ هزار دلار هم بفروشمش

437
00:26:53,403 --> 00:26:55,030
‫بعد این که پول تموم میشد

438
00:26:55,113 --> 00:26:57,157
‫شدیداً دلم می‌شکست
‫که چرا فروختمش

439
00:26:57,240 --> 00:26:58,658
‫کدوم بهتره؟

440
00:26:59,701 --> 00:27:01,036
دنیا با این توهم

441
00:27:01,119 --> 00:27:05,332
‫که یه نیمچه امید داشته باشی
‫که بتونی یه کار عالی تحویل بدی،

442
00:27:05,332 --> 00:27:08,209
‫یا واقعاً فرصت این رو داشته باشی
‫که کار عالیت رو نشون بدی

443
00:27:08,209 --> 00:27:11,171
‫اما بعدش گند بزنی
‫و بفهمی که خراب کردی؟

444
00:27:12,130 --> 00:27:16,509
‫به‌نظر من راه ساده‌تر اینه
‫که با این توهم عمر کنی و بگی

445
00:27:16,593 --> 00:27:20,555
‫«اگه این فرصت رو داشتم،
‫همه‌شون رو شکست می‌دادم»

446
00:27:22,265 --> 00:27:28,188
‫دفعه اولی که پام رو گذاشتم
‫ تو خیابون‌های سرد فیلادلفیا،

447
00:27:28,188 --> 00:27:30,440
‫می‌دونستم که لحظۀ سرنوشت‌ساز فرا رسیده

448
00:27:32,609 --> 00:27:34,861
‫گفتن،
‫«سیلوستر، آماده‌ای؟»

449
00:27:35,445 --> 00:27:37,238
‫گفتم «نه»

450
00:27:37,322 --> 00:27:38,573
‫«اما راکی آماده‌اس»

451
00:27:39,157 --> 00:27:45,205
‫اتفاقی که افتاد
‫بی‌نظیر بود
[تالیا شایر]
‫می‌دونستیم که تبدیل به واقعیت شده

452
00:27:47,374 --> 00:27:50,710
‫تموم بازیگرهایی که می‌خواستم
‫کنار رفتن

453
00:27:50,794 --> 00:27:54,214
‫و با بازیگرهای بی‌‌نقصی
‫جایگزین شدند

454
00:27:55,340 --> 00:27:58,343
‫آپولو کرید؟
‫فقط یه نفر تو دنیا هست که می‌تونه نقشش رو بازی کنه

455
00:27:58,426 --> 00:28:00,887
‫صدا و اندازه و غرور و همه‌چی رو داشت

456
00:28:00,970 --> 00:28:04,140
‫کن نورتون رو می‌خواستیم
‫اما دو شب قبل کشید کنار،

457
00:28:04,224 --> 00:28:05,767
‫گفتم، «وای پسر»

458
00:28:07,977 --> 00:28:10,230
‫من واقعاً به کمک‌های الهی باور دارم

459
00:28:12,357 --> 00:28:18,113
‫تالیا شایر هم یه انتخاب دقیقه‌نودی بود
‫چون نمی‌تونستیم بازیگر مناسبی پیدا کنیم

460
00:28:20,532 --> 00:28:24,160
‫به محض این که در باز شد
‫و وارد شد

461
00:28:24,244 --> 00:28:26,913
‫مثل یه نور بود

462
00:28:27,831 --> 00:28:30,792
‫رفتم سمتش
‫و دیدم موهای آبی و مشکی

463
00:28:30,875 --> 00:28:33,712
‫و چشم‌های اینطوری داره

464
00:28:34,504 --> 00:28:36,423
‫گفتم،
‫«من عاشق این دخترم»

465
00:28:36,506 --> 00:28:39,592
‫عاشق این کاراکترم

466
00:28:39,676 --> 00:28:41,261
‫واقعاً بهش می‌خورد

467
00:28:41,344 --> 00:28:44,180
‫حتی سوال هم نکردم.
‫لازم نیست چیزی بخونی

468
00:28:44,764 --> 00:28:46,558
‫باید بازیش کنی

469
00:28:46,641 --> 00:28:49,644
‫تا آخرش همین قضیه تکرار شد

470
00:28:50,687 --> 00:28:54,232
‫راکی به هیچ‌وجه یه داستان ورزشی نیست

471
00:28:54,774 --> 00:28:56,901
‫مطالعۀ ساده از شخصیه...

472
00:28:56,985 --> 00:28:57,986
‫یه داستان عاشقانه‌اس

473
00:28:58,069 --> 00:28:59,237
‫...که باید بدگمان باشه

474
00:28:59,320 --> 00:29:01,406
‫- یه داستان عاشقانه‌اس
‫- اما نمی‌تونه

475
00:29:02,532 --> 00:29:04,200
‫- داستان عاشقانه
‫-دنیاش رو پذیرفته

476
00:29:05,827 --> 00:29:09,289
‫- میشه گفت سهمش از دنیا همینه
‫- بگو

477
00:29:10,373 --> 00:29:14,544
‫بیشتر از هرچیزی می‌خواد
‫وقتی پیر میشه، تنها نباشه

478
00:29:14,627 --> 00:29:15,670
‫بگو

479
00:29:16,755 --> 00:29:20,091
‫اون پسر جوان
‫ نتونست بحث عشق رو پیش بکشه

480
00:29:20,175 --> 00:29:22,552
‫- نتونست با صدای بلند اون رو بگه
‫- نه

481
00:29:22,635 --> 00:29:23,887
‫آره،
‫راست میگی

482
00:29:24,471 --> 00:29:26,681
‫اون‌موقع‌ها نمی‌تونستم بگم

483
00:29:33,313 --> 00:29:36,941
‫اونجا نشستم و منتظرم
‫تا با آدرین یه صحنه روی یخ بگیرم

484
00:29:38,860 --> 00:29:41,362
‫یهو فهمیدیم که
‫ اومدن ۳۰۰ تا سیاه‌لشکر لغو شده

485
00:29:41,446 --> 00:29:43,907
‫گفتم «چند نفر دارم؟»
‫گفت «هیچی»

486
00:29:43,990 --> 00:29:45,950
‫گفتم چقدر وقت داریم بگیریم؟

487
00:29:46,034 --> 00:29:47,285
‫«گفت احتمالاً ۲ ساعت»

488
00:29:49,078 --> 00:29:50,663
‫گفتم،
‫«وای»

489
00:29:51,289 --> 00:29:52,791
‫«اینطوری شاید بهتر هم باشه»

490
00:29:55,293 --> 00:29:59,964
‫راکی واقعاً چیزی رو می‌دید
‫که بقیه نمی‌دیدن

491
00:30:00,048 --> 00:30:01,257
‫می‌خواست نشونش بده

492
00:30:01,716 --> 00:30:08,014
‫داشت آسیب‌پذیری‌ها، رسیدگی‌ها و
تغییر و تحولات رو موشکافی می‌کرد

493
00:30:08,014 --> 00:30:11,059
‫باید یه کاراکتر رو اینجا شروع کنیم

494
00:30:11,142 --> 00:30:12,519
‫تا بره اونجا

495
00:30:12,602 --> 00:30:14,395
‫می‌دونی چطوری وارد مبارزه شدم؟

496
00:30:14,479 --> 00:30:16,397
‫- نه
‫- بابام

497
00:30:16,481 --> 00:30:20,109
‫باهوش نبود، بهم گفت،
‫«تو از بچگی عقل تو کله‌ت نبود،

498
00:30:20,193 --> 00:30:23,530
‫«پس بهتره از بدنت یه استفاده‌ای ببری»
‫برای همین بوکسور شدم

499
00:30:23,613 --> 00:30:25,532
‫- فهمیدی؟
‫- آره

500
00:30:25,615 --> 00:30:27,450
‫واسه چی...
‫واسه چی می‌خندی؟

501
00:30:28,827 --> 00:30:31,663
‫مامان من برعکسش رو می‌گفت

502
00:30:31,746 --> 00:30:33,873
‫چی می‌گفت؟
‫یعنی چی برعکسش رو می‌گفت؟

503
00:30:34,666 --> 00:30:37,043
‫می‌گفت،
‫«تو بدنت ضعیفه

504
00:30:37,126 --> 00:30:38,795
‫پس بهتره رو مغزت کار کنی»

505
00:30:38,878 --> 00:30:40,255
‫واقعاً این حرف رو زد؟

506
00:30:43,258 --> 00:30:44,801
‫آدرین بی‌نظیر بود

507
00:30:44,884 --> 00:30:46,678
‫اون این نقش رو نوشته بود

508
00:30:46,761 --> 00:30:49,472
‫زنی که مظلوم بود
‫و کنارش گذاشته بودن

509
00:30:50,932 --> 00:30:55,770
‫اون بود که آدرین رو
‫به اون رهایی و زیبایی...

510
00:30:56,855 --> 00:30:57,730
‫و عشق رسوند

511
00:30:59,065 --> 00:31:03,152
‫کاری که تالیا کرد...
‫این بود که

512
00:31:03,236 --> 00:31:05,738
‫اون رو از یه نقش بوکسی
‫به یه نقش عاشقانه تبدیل کرد

513
00:31:05,738 --> 00:31:08,950
‫که حالا به‌طور اتفاقی
‫دوست‌پسرش هم یه بوکسوره

514
00:31:09,033 --> 00:31:12,287
‫راکی بالاخره یه انگیزه
‫برای مبارزه داشت

515
00:31:12,370 --> 00:31:15,123
‫به‌خاطر پول نبود.
‫به‌خاطر غرور بود

516
00:31:15,707 --> 00:31:18,334
‫«می‌خوام بهم افتخار کنی»

517
00:31:19,294 --> 00:31:23,089
‫می‌خوام بگی که،
‫«این پسر منه»

518
00:31:23,172 --> 00:31:24,883
‫و واسه همین آخرش میگه

519
00:31:24,966 --> 00:31:27,010
‫«من نمی‌خوام یه ولگرد تو محله باشم»

520
00:31:27,093 --> 00:31:31,014
‫«برام مهم نیست اینقدر کتک بخورم تا له شم.
‫می‌خوام بهم افتخار کنی»

521
00:31:33,016 --> 00:31:35,351
‫من فقط می‌خوام تا آخر مبارزه کنم

522
00:31:39,647 --> 00:31:44,527
‫این ویژگی از شخصیتش بود که دوستش داشتم.
‫همیشه تو دلش نگه می‌داشت

523
00:31:44,611 --> 00:31:48,281
‫هیچوقت غم و غصه‌هاش رو
‫ با کسی در میون نمی‌‌ذاشت

524
00:31:48,364 --> 00:31:49,741
‫فقط با خودش

525
00:31:49,824 --> 00:31:54,662
‫فقط وقتی این رو نشون داد
‫که میکی داشت از خونه می‌رفت

526
00:31:57,123 --> 00:31:59,709
‫موقع فیلم‌‌‌برداری من تازه از حموم اومده بودم

527
00:31:59,792 --> 00:32:01,836
‫و پکر بودم
‫که رفتم دنبالش

528
00:32:01,920 --> 00:32:06,174
‫گفتم،‌ «جان، یه لطفی بهم بکن.
‫دوربین‌ها و میکروفون‌ها رو روشن بذار،

529
00:32:06,257 --> 00:32:10,428
‫تا ببینم راکی می‌تونه
‫ تو دو دقیقه دنیاش رو خلاصه کنه؟»

530
00:32:10,929 --> 00:32:13,348
‫همون دفعه اول که گرفت عالی شد

531
00:32:13,431 --> 00:32:16,684
‫جان گفت،
‫«مگه این برداشت بود؟»

532
00:32:16,768 --> 00:32:18,186
‫گفتم،
‫«برداشت بود؟»

533
00:32:19,520 --> 00:32:20,480
‫«این که...

534
00:32:21,648 --> 00:32:23,650
‫بداهه بود»

535
00:32:24,567 --> 00:32:26,945
‫«دیگه هم نمی‌تونم انجامش بدم.
‫بداهه بود»

536
00:32:27,028 --> 00:32:30,031
‫اون انرژی دیگه وجود نداشت

537
00:32:30,114 --> 00:32:33,284
‫دفعۀ قبلی چی‌کار کردی؟
‫اینجای در رو کوبیدم؟

538
00:32:33,368 --> 00:32:36,371
‫گفتم،
‫«گه توش، باید از اول شروع کنم. چی‌کار کردم؟»

539
00:32:36,871 --> 00:32:39,374
‫و بعدش به فکر بابام افتادم

540
00:32:39,457 --> 00:32:41,501
‫گوش کن.
‫می‌خوام مدیر برنامه‌ات بشم

541
00:32:41,584 --> 00:32:45,672
‫برای همین باید بیخیال بهترین برداشت می‌شدم...

542
00:32:45,755 --> 00:32:48,049
‫اما چیزی که من می‌خوام بهت بدم رو نمی‌تونی بخری

543
00:32:48,132 --> 00:32:50,510
‫من سختی این کار رو کشیدم

544
00:32:50,593 --> 00:32:52,720
‫من هم سختی این کار رو کشیدم

545
00:32:52,804 --> 00:32:56,349
‫و با یه چیزی که حتی ناراحت‌کننده‌تره
‫جایگزینش کنم،

546
00:32:56,432 --> 00:32:57,725
‫رابطه‌ام با پدرم.

547
00:32:57,809 --> 00:32:59,602
‫۱۰ سال پیش به کمکت نیاز داشتم

548
00:32:59,686 --> 00:33:01,896
‫که ده سال پیش هیچ کمکی بهم نکردی

549
00:33:01,980 --> 00:33:04,399
‫- برات مهم نیود
‫- خب، اگه کمک می‌خواستی...

550
00:33:05,149 --> 00:33:07,568
‫خب اگه کمک می‌خواستی
‫چرا چیزی نگفتی؟

551
00:33:07,652 --> 00:33:09,362
‫چرا ازم نخواستی بچه؟

552
00:33:09,445 --> 00:33:12,031
‫ازت خواستم
‫اما گوشت بدهکار نبود!

553
00:33:12,115 --> 00:33:14,826
‫وقتی نوشتمش،
‫فقط یه خط بود

554
00:33:14,909 --> 00:33:18,496
‫با خودم گفتم،
‫«باید درمورد خودم حرف بزنم»

555
00:33:19,163 --> 00:33:20,039
‫خودم

556
00:33:20,123 --> 00:33:22,208
‫و قراره با نقش راکی این رو اجرا کنم

557
00:33:22,291 --> 00:33:24,961
‫داشت سی‌سالم میشد
‫و گفتم

558
00:33:25,044 --> 00:33:29,882
‫«اومدی اینجا و این رو میگی؟
‫من دیگه از دوران اوجم فاصله گرفتم. کدوم اوجی؟»

559
00:33:29,966 --> 00:33:33,136
‫«می‌شینم اینجا و منتظر فرصت می‌مونم
‫و با صورت می‌خورم زمین»

560
00:33:33,219 --> 00:33:35,805
‫مثل همون که قرار بود شکست بخوره

561
00:33:35,888 --> 00:33:38,766
‫«چرا وقتی بهت نیاز داشتم
‫اینجا نبودی؟»

562
00:33:39,809 --> 00:33:44,647
‫می‌تونم ناکامی‌هام رو تبدیل به صدا کنم،

563
00:33:45,356 --> 00:33:49,944
‫احساس می‌کن که میلیون‌ها نفر از مردم

564
00:33:50,570 --> 00:33:54,323
‫همین ناکامی رو دارن،
‫که نادیده گرفته شدن

565
00:33:55,033 --> 00:33:55,992
‫از قلم افتاد‌ن

566
00:33:56,075 --> 00:33:57,326
‫بهش می‌رسم!

567
00:33:58,828 --> 00:34:00,913
‫اون‌وقت تو می‌خوای کنار رینگ باشی
‫تا ببینی؟

568
00:34:00,913 --> 00:34:02,790
‫واقعاً؟
‫می‌خوای به من کمک کنی؟

569
00:34:02,874 --> 00:34:04,584
‫می‌خوای من رو ببینی که...

570
00:34:04,667 --> 00:34:07,420
‫هیچوقت نمی‌تونستم
‫تو صورتش اون حرفا رو بزنم

571
00:34:07,503 --> 00:34:10,757
‫بی‌احترامی بزرگی بود

572
00:34:10,840 --> 00:34:13,760
‫و برای این کار دیالوگ لازم نیست

573
00:34:17,889 --> 00:34:22,602
‫همه فکر می‌کنن
‫که کار این پیرمرد تموم شده

574
00:34:22,685 --> 00:34:24,687
‫که یهو...

575
00:34:24,771 --> 00:34:28,274
‫در باز میشه
‫و آهنگ بیل کانتی پخش میشه،

576
00:34:28,357 --> 00:34:30,401
‫و امید زنده‌اس

577
00:34:31,277 --> 00:34:35,114
‫این هم همون چیزی که همه می‌خواستن،

578
00:34:35,198 --> 00:34:38,242
‫لحظه‌ای برای تموم کسایی که
‫ اون فرصت ازشون گرفته شده بود

579
00:34:38,785 --> 00:34:40,745
‫«بیا.
‫برگرد داخل»

580
00:34:49,212 --> 00:34:54,092
‫ وای خدا. ‫این همون سینماییه که
راکی برای اولین بار توش پخش شد

581
00:34:54,092 --> 00:34:56,135
‫همون سینمایی که خودم راهنماش بودم

582
00:34:56,219 --> 00:35:00,139
‫اولین نقد از روزنامۀ نیویورک
‫ از وینسنت کنبی خیلی تلخ بود

583
00:35:00,223 --> 00:35:02,183
‫نمی‌دونستم چه انتظاری داشته باشم

584
00:35:04,268 --> 00:35:07,396
‫ما تا ۵ روز قبل اکران
‫داشتیم راکی رو ضبط می‌کردیم

585
00:35:07,480 --> 00:35:09,607
‫سانس عصر بود

586
00:35:09,690 --> 00:35:12,985
‫نشسته بودم کنارش
‫که یهو گفت، «وای گندش بزنن»

587
00:35:14,737 --> 00:35:18,157
‫بیست دقیقه ازش گذشته
‫و سه‌چهارم مردم بلند شدن رفتن

588
00:35:19,784 --> 00:35:21,953
‫مدیران استودیو داشتن سر تکون می‌دادن...

589
00:35:22,829 --> 00:35:25,414
‫از خجالت داشتم آب بودم.
‫گفتم، «وای، گندش بزنن»

590
00:35:25,498 --> 00:35:28,126
‫وقتی حسابی ناامید شده بود،
‫گفت، «وای، خدا»

591
00:35:28,209 --> 00:35:30,795
‫با خودش می‌گفت،
‫«چه شکست بزرگی میشه»

592
00:35:33,256 --> 00:35:37,093
‫برای همین وقتی پخش شد
‫اعتماد به‌نفس بالایی نداشتم

593
00:35:38,052 --> 00:35:41,472
‫اینجا بود که راکی برای اولین بار پخش شد

594
00:35:41,556 --> 00:35:44,684
‫یادمه که با یه پالتوی نظامی
‫اون‌سمت خیابون وایساده بودم

595
00:35:44,767 --> 00:35:46,310
‫برادرم گفت،

596
00:35:46,394 --> 00:35:49,480
‫«این می‌تونه بدترین
‫ یا بهترین روز دنیات باشه»

597
00:35:49,564 --> 00:35:51,732
‫گفتم،
‫«آره واقعاً»

598
00:35:51,816 --> 00:35:54,569
‫و اگه این موفق نمیشد،
‫فرصت دیگه‌ای در کار نبود

599
00:35:59,407 --> 00:36:03,452
‫همه تو سالن بودن
‫و من آخر سالن وایساده بودم

600
00:36:04,495 --> 00:36:07,248
‫صحنه مثل یه نقاشی بی‌حرکت بود

601
00:36:08,583 --> 00:36:12,420
‫هیشکی تکون نمی‌خورد.
‫همه داشتن به تک‌تک کلمات گوش می‌کردن

602
00:36:15,298 --> 00:36:17,133
‫میخکوب شده بودن

603
00:36:28,519 --> 00:36:30,271
‫وقتی آپولو رو ناک اوت می‌کنه،

604
00:36:31,939 --> 00:36:33,482
‫کل سینما از جاشون بلند شدن،

605
00:36:33,566 --> 00:36:36,861
‫تهیه‌کننده‌ها انگار پشماشون ریخته بود

606
00:36:37,570 --> 00:36:41,407
‫بیننده‌ها یه‌جوری رفتار می‌کردن
‫که انگار یه مسابقۀ واقعی ورزشه

607
00:36:41,490 --> 00:36:43,284
‫انگار واقعیت قاتی شده بود

608
00:36:44,493 --> 00:36:47,288
‫ما که تو خیابون وایساده بودیم

609
00:36:47,371 --> 00:36:49,290
‫صدای مردم رو از داخل سینما می‌شنیدیم

610
00:36:49,373 --> 00:36:54,962
‫فکر می‌کردیم وقتی قراره با کرید مبارزه کنه
‫اتفاق مضحکی می‌افته

611
00:36:55,713 --> 00:36:58,466
‫اما وقتی تو همون راند اول
‫اون رو ناک می‌کنه

612
00:36:58,549 --> 00:37:02,553
‫هیجان مثال‌نزدنی‌ای بهت دست میده

613
00:37:05,723 --> 00:37:08,226
‫هیشکی یادش نمیاد راکی باخته باشه

614
00:37:08,309 --> 00:37:09,602
نقش جوری ساخته شده
‫که حس کنی برنده شده

615
00:37:09,602 --> 00:37:11,145
نقش جوری ساخته شده
‫که حس کنی برنده شده

616
00:37:11,229 --> 00:37:13,981
‫یکی از اون لحظات باشکوه بود

617
00:37:14,065 --> 00:37:17,193
‫که بیننده‌ها با داستانی که روی پرده بود
‫تعامل داشتند

618
00:37:17,276 --> 00:37:20,738
‫پرفروش‌ترین شده بود.
‫همه درموردش حرف می‌زدن...
آرنولد شوارتزنگر]

619
00:37:20,821 --> 00:37:22,114
‫می‌گفتن،
‫«این نقش جون داره»

620
00:37:22,198 --> 00:37:24,992
‫«احساسیه.
‫اشکم رو در آورده.»

621
00:37:25,076 --> 00:37:26,786
‫«برام الهام‌بخش بوده»

622
00:37:28,246 --> 00:37:33,334
‫دیدن این که این داستان افسانه تبدیل به واقعیت بشه
‫احساسات بیننده‌ها رو تحریک می‌کرد

623
00:37:33,918 --> 00:37:36,045
‫یه اتفاقی افتاد،
‫یه اتفاق جادویی

624
00:37:36,629 --> 00:37:39,131
‫این آخرین تصویر از وقتیه که دیگه معروف نیست

625
00:37:40,049 --> 00:37:43,261
‫دیگه باید فاتحۀ حریم شخصی رو می‌خوندم

626
00:37:43,928 --> 00:37:47,056
‫این شما و این، خودِ راکی،
‫سیلوستر استالونه!

627
00:37:48,266 --> 00:37:52,311
‫لحظه‌ای بود که عملاً دنیام رو دگرگون کرد

628
00:37:52,395 --> 00:37:54,480
‫برای همیشه!

629
00:37:56,148 --> 00:37:57,942
‫و برندۀ جایزه...

630
00:37:58,776 --> 00:37:59,944
نقش راکیه.

631
00:38:06,701 --> 00:38:09,245
‫ستارۀ راکی،
‫سیلوستر «اسلای» استالونه

632
00:38:09,328 --> 00:38:11,414
‫این شما و این آقای سیلوستر استالونه

633
00:38:26,887 --> 00:38:29,724
‫هم واسه بازیش تحسین می‌شد،
‫هم واسه نویسندگیش

634
00:38:29,807 --> 00:38:33,394
‫هم فقط واسۀ خیال‌پردازی
‫و همش

635
00:38:33,477 --> 00:38:34,854
‫همه‌جا بود

636
00:38:34,937 --> 00:38:37,815
‫از اون لحظه به بعد
‫امکان نداشت کار غلطی بکنه

637
00:38:43,362 --> 00:38:46,240
‫بعضی‌وقتا به فکر فرو میرم...

638
00:38:46,324 --> 00:38:48,743
‫که اصلاً قضیه چی بود؟
‫واقعاً ارزشش رو داشت؟

639
00:38:48,826 --> 00:38:52,371
‫دوران تاریکی رو پشت‌سر می‌گذاشتم
‫که شاید دارم خودم رو فریب میدم

640
00:38:52,455 --> 00:38:55,416
‫خودم رو آروم می‌کنم
‫و فقط به آینه نگاه می‌‌کنم

641
00:38:55,499 --> 00:39:00,421
‫انگار همون اتفاقی که برای راکی افتاد
‫برای منم افتاده

642
00:39:00,921 --> 00:39:02,590
‫ظرف یه هفته،

643
00:39:02,590 --> 00:39:05,926
‫ظرف یه هفته چیزایی درموردم می‌گفتن
‫که می‌دونستم نمی‌تونم از پسش بر بیام

644
00:39:05,926 --> 00:39:09,180
‫و حرفایی می‌زدن که...

645
00:39:10,348 --> 00:39:13,351
‫به گمونم...
‫یکم رو مخ بود

646
00:39:15,019 --> 00:39:18,647
‫اولین باری که یه چیزی درمورد راکی شنیدم
‫تو یه میان‌برنامۀ رادیویی بود

647
00:39:18,731 --> 00:39:22,818
‫«هر چند وقت یکبار
‫یه بازیگر جدید ظهور می‌کنه،

648
00:39:22,902 --> 00:39:26,405
‫و تبدیل به یکی از پدیده‌های تجارت میشه
‫که همه درموردش حرف می‌زنن»

649
00:39:27,114 --> 00:39:28,783
‫«مارلون براندو»

650
00:39:28,866 --> 00:39:31,619
‫«آل‌پاچینو.
‫رابرت دنیرو.»

651
00:39:31,702 --> 00:39:33,371
‫«و امسال...»

652
00:39:33,454 --> 00:39:37,041
‫«بازیگری که همه درموردش حرف می‌زنن
‫کسی نیست جز سیلستور استالونه»

653
00:39:37,124 --> 00:39:38,876
‫سیلوستر استالونه دیگه کدوم خریه؟

654
00:39:38,959 --> 00:39:40,836
‫بعدش یه برنامۀ تلویزیونی دیدم

655
00:39:40,920 --> 00:39:44,965
‫استنلی«ارباب فلتبوش».
‫سیلسوتر استالونه اونه؟!

656
00:39:45,549 --> 00:39:49,553
‫بعد از رابرت دنیرو و مارلون براندو
‫اون بهترین بازیگره؟

657
00:39:49,637 --> 00:39:50,971
‫وای.
‫خیلی‌خب.

658
00:39:51,055 --> 00:39:53,974
‫شما حتماً خیلی بی‌‌پروا بودین
‫که تونستین ستارۀ همچین نقشی باشین،

659
00:39:54,058 --> 00:39:56,769
‫چون قبل اون فقط نقش‌های کوچیک
‫ بازی می‌کردین، درسته؟

660
00:39:56,852 --> 00:39:59,688
‫شما لطف دارین که
‫ حتی بهشون میگین نقش‌های کوچیک.

661
00:39:59,772 --> 00:40:05,778
‫گفتم اگه قراره
‫تو این حرفۀ نامعلومم غرق بشم

662
00:40:05,778 --> 00:40:09,448
‫می‌خوام حداقل با خودم بگم که
‫تلاشم رو کردم

663
00:40:09,532 --> 00:40:11,909
‫و حداقل نقش خونگی خوبی ساختم

664
00:40:11,992 --> 00:40:13,744
‫که پدرمادرم ازش لذت می‌برن

665
00:40:16,372 --> 00:40:20,709
‫راکی پخش میشه.
‫چند ماه بعد، بابای اسلای بهم زنگ می‌زنه

666
00:40:20,793 --> 00:40:22,586
‫«جان، میشه بیام ببینمت؟»

667
00:40:22,670 --> 00:40:23,963
‫میگه،
‫«یه نمایشنامه دارم»

668
00:40:24,713 --> 00:40:27,633
‫«راکی واقعی رو پیدا کردم»
‫«منظورت چیه؟»

669
00:40:27,716 --> 00:40:29,677
‫«راکی واقعی رو من نوشتم»

670
00:40:31,262 --> 00:40:32,847
‫«یه نقش بوکسوری نوشتی؟»
‫«آره»

671
00:40:32,930 --> 00:40:35,349
‫«دادیش به اسلای؟»
‫«نه، دادمش تو بخونی»

672
00:40:35,433 --> 00:40:37,601
‫«شاید بتونی بسازیش»
‫«نه فرنک»

673
00:40:37,685 --> 00:40:43,399
‫«چرا نمیدیش اسلای اون رو بخونه؟
‫البته یه بار این داستان گفته شده»

674
00:40:45,401 --> 00:40:47,695
‫هنوز داشت با اسلای رقابت می‌کرد

675
00:40:49,113 --> 00:40:51,615
‫گفت،
‫«هی، من یه نمایشنامه به اسم سانی نوشتم»

676
00:40:51,699 --> 00:40:53,367
‫اسلای میگه،
‫«موضوعش چیه؟»

677
00:40:53,367 --> 00:40:54,535
‫میگه، «سانی مثل راکیه»

678
00:40:54,535 --> 00:40:57,288
‫اسلای میگه،
‫«اینطوری که نمیشه بابا. این رو من ساختم»

679
00:40:58,789 --> 00:41:01,876
‫به‌نظرم بابام حسودی می‌کرد.
‫گفتم، «به چی حسودی می‌کنی؟»

680
00:41:02,626 --> 00:41:05,629
‫«دهنش سرویس شده.
‫تو که کمکش نکردی. همش کار خودش بود»

681
00:41:08,299 --> 00:41:12,386
‫موفقیت می‌تونه یه خونواده رو
‫از همدیگه متلاشی کنه

682
00:41:12,470 --> 00:41:16,348
‫وقتی راکی پخش شد،
‫به یک‌باره کل سابقۀ من زیر و رو شد

683
00:41:16,348 --> 00:41:18,434
‫شده بودم برادر راکی

684
00:41:18,517 --> 00:41:21,604
‫برای برادرم سخت بود.
‫اون خیلی خلاق بود

685
00:41:21,687 --> 00:41:25,065
‫و از موفقیت من ضربه خورده بود

686
00:41:25,649 --> 00:41:29,111
‫هیشکی از اون انتظار نداشت
‫که یه نماد آمریکایی باشه

687
00:41:31,280 --> 00:41:33,199
‫وقتی به رویات می‌رسی

688
00:41:33,908 --> 00:41:35,868
‫با خودت میگی،
‫این رویای من نبود

689
00:41:35,951 --> 00:41:37,786
‫رویای من اینطوری نیست...

690
00:41:37,870 --> 00:41:39,830
‫اونطوری نشد که فکرش رو می‌کردم

691
00:41:39,914 --> 00:41:41,916
‫چون که...

692
00:41:43,000 --> 00:41:44,376
‫یا خودش طوفان به همراه میاره

693
00:41:45,586 --> 00:41:49,131
‫که باید دائم باهاش مبارزه کنی
‫چون ناامید شدی

694
00:41:49,215 --> 00:41:50,257
‫با خودت میگی،
‫«گه توش»

695
00:41:50,341 --> 00:41:55,137
‫«فکر می‌کردم وقتی به نوک کوه می‌رسم،
‫چیزی جز آسمون صاف نمی‌بینم»

696
00:41:55,221 --> 00:41:56,680
‫اما اینطوری نیست

697
00:41:56,764 --> 00:42:00,059
‫نفس کشیدن سخت‌تره.
‫اونجا لغزنده‌تره.

698
00:42:00,809 --> 00:42:03,812
‫افراد زیادی نیستن که این بالا باشن.
‫خیلی احساس تنهایی داره.

699
00:42:03,896 --> 00:42:07,608
‫بعضی‌وقتا رسیدن به نوک کوه...
‫چیزی نیست که انتظارش رو می‌کشیدیم

700
00:42:07,691 --> 00:42:11,779
‫به‌نظر من وقتی استالونه
‫با راکی معروف شد

701
00:42:12,905 --> 00:42:17,701
‫انتظار جنبه‌های منفی شهرت رو نداشت

702
00:42:19,620 --> 00:42:22,665
‫به برنامۀ‌ داینا از هالیوود خوش اومدین!

703
00:42:22,665 --> 00:42:24,833
‫انتظار نداشت که مردم بگن

704
00:42:24,917 --> 00:42:27,503
‫«باید دوباره این کار رو بکنی
‫باید دوباره ثابتش کنی»

705
00:42:27,586 --> 00:42:29,088
‫شما هم به این مهمانی

706
00:42:29,088 --> 00:42:31,799
‫با بازیگر نقش راکی
‫یعنی سیلوستر استالونه، دعوتین

707
00:42:31,799 --> 00:42:34,510
‫این دومین نقشته
‫و تموم مردم دنیا

708
00:42:34,510 --> 00:42:38,430
‫منتظرن تا ببینن
‫چه اتفاقی واسه سیلوستر استالونه می‌افته

709
00:42:38,514 --> 00:42:41,225
‫- بله
‫- فقط همون یه بار بود؟

710
00:42:41,225 --> 00:42:43,852
‫[راکی،‌
‫بعدش چی میشه؟]

711
00:42:43,852 --> 00:42:46,313
‫بعد از راکی،
‫مردم از من چیزی ساختن

712
00:42:46,397 --> 00:42:49,275
‫که احتمالاً از چیزی که باید می‌‌ساختن
‫بزرگ‌تر بود

713
00:42:50,568 --> 00:42:53,862
‫بعد از اون شروع کردن
‫ به زیر سوال بردن توانایی‌هام

714
00:42:53,946 --> 00:42:55,447
‫نمایشنامه‌های زیادی می‌دیدم

715
00:42:55,531 --> 00:42:57,783
‫چیز جالبی نبود.
‫اما بعدش نقش«مشت» از راه رسید

716
00:42:57,866 --> 00:43:00,202
‫فرصت خوبی بود تا از دنیای راکی خارج بشم

717
00:43:00,286 --> 00:43:03,122
نقشی درمورد کارگری آمریکاس

718
00:43:03,205 --> 00:43:06,208
‫که اتحادیه‌های خیلی قدرتمند باربری رو
‫ به تصویر می‌کشه

719
00:43:06,292 --> 00:43:09,545
‫به‌نظرم حماسۀ فوق‌العاده‌ایه

720
00:43:09,628 --> 00:43:15,509
‫در اون زمان و به دنبال موفقیت راکی،
‫استالونه دنبال راهی بود

721
00:43:15,593 --> 00:43:19,930
‫تا موفقیت دیگه‌ای رو
‫ خارج از قالب راکی، تکرار کنه

722
00:43:20,014 --> 00:43:27,354
‫تو اون زمان،
‫استالونه ستارۀ بزرگی بود
[صدای نورمن جویسون]
‫اولین کاری که می‌خواست بکنه
‫این بود که دوباره تصویرش رو نشون بده

723
00:43:27,438 --> 00:43:30,190
‫به‌نظرم خیلی از مشکلاتش
‫توی بعضی‌ ازنقش هاش

724
00:43:30,274 --> 00:43:33,235
‫به این موضوع مربوط می‌شد

725
00:43:33,319 --> 00:43:36,864
‫که اون می‌دونست چطوری یه نقش موفق بسازه

726
00:43:36,947 --> 00:43:40,117
‫و این موضوع با افرادی که
‫ استودیوها استخدام می‌کردن

727
00:43:40,200 --> 00:43:41,493
‫در تضاد بود

728
00:43:41,493 --> 00:43:46,498
‫مشکل اساسی‌ای که اسلای داشت
‫این بود که نمی‌خواست آخر نقش ها بمیره
[صدای جو استرهاس]

729
00:43:46,582 --> 00:43:48,250
‫به‌نظرم یه کارش خیلی اشتباه بود

730
00:43:48,334 --> 00:43:50,711
‫آخر بازی قهرمان داستان رو کشت

731
00:43:50,794 --> 00:43:53,130
‫و گذاشت که شر پیروز بشه،

732
00:43:53,213 --> 00:43:54,548
‫که نباید همچین کاری کرد

733
00:43:54,632 --> 00:43:56,258
‫شاید تو واقعیت این اتفاق زیاد بیفته،

734
00:43:56,342 --> 00:43:58,260
‫اما وقتی مردم پول خوبی میدن

735
00:43:58,344 --> 00:44:01,847
‫دوست دارن که ببین
برنده میشه

736
00:44:01,930 --> 00:44:04,433
‫برای تبلیغ نقش «مشت»
‫با پلی‌بوی مصاحبه می‌کنه

737
00:44:04,516 --> 00:44:08,437
‫جوری حرف می‌زنه که فکر می‌کنه
‫امکان نداره کار ضعیفی داشته باشه،

738
00:44:08,520 --> 00:44:10,356
‫که هیچوقت همچین اتفاقی نمی‌افته

739
00:44:10,439 --> 00:44:13,067
‫اصلاً امکان نداره کار ضعیفی داشته باشه

740
00:44:13,067 --> 00:44:15,986
‫با وجود نقص‌هایی که نقش «مشت» داشت،
‫به‌نظرم من خیلی قابل احترام بود

741
00:44:15,986 --> 00:44:17,988
‫اما خیلی از منتقدها با من موافق نبودن

742
00:44:17,988 --> 00:44:21,033
‫و مخالفت‌شون برای سیلوستر
‫یه توهین شخصی بود

743
00:44:21,116 --> 00:44:24,244
‫وقتی به مشت می‌‌گفتن آشغال،
‫بهم برخورد

744
00:44:24,328 --> 00:44:27,498
‫من تموم تلاشم رو برای اون نقش کردم

745
00:44:27,581 --> 00:44:28,832
‫سخت کار کردم

746
00:44:28,916 --> 00:44:33,587
‫و اونایی که با ۵۰۰ کلمه
‫تلاش کردن تا کارم رو بی‌اعتبار کنن

747
00:44:33,671 --> 00:44:37,591
‫حاضرم تو هرکوچه‌ای که خودشون بگن
‫باهاشون ملاقات کنم

748
00:44:37,675 --> 00:44:39,927
‫موفقیت راکی
‫و اشتباهات «مشت»

749
00:44:40,010 --> 00:44:43,597
‫سیلوستر رو ترغیب کرد
‫تا نقش خودش رو بسازه

750
00:44:43,681 --> 00:44:46,308
‫همه‌چی با خودش.
‫نویسندگی، کارگردانی، بازیگری.

751
00:44:46,892 --> 00:44:49,603
‫«کوچه بهشت» در اصل مثل پدر راکی می‌موند

752
00:44:49,687 --> 00:44:52,106
‫تو سال ۱۹۷۲ نوشتمش

753
00:44:52,189 --> 00:44:54,358
‫و هیشکی نمی‌خواست حتی بهش دست بزنه

754
00:44:54,441 --> 00:44:55,859
‫زیادی عجیب بود

755
00:44:55,943 --> 00:44:57,778
‫برای همین رفتم و راکی رو نوشتم

756
00:44:57,861 --> 00:45:00,864
‫بعدش دوباره وقت این رسید
‫که بخوام «کوچه بهشت» رو بسازم

757
00:45:00,948 --> 00:45:03,075
‫و دوباره برم سراغ رینگ

758
00:45:03,158 --> 00:45:06,036
‫گفتم اگه این نقش مثل راکی جدی نباشه

759
00:45:06,120 --> 00:45:08,622
‫و یکم هم شاد باشه...

760
00:45:08,706 --> 00:45:11,750
‫بارون و رنگ‌ها و شخصیت‌ها،

761
00:45:11,834 --> 00:45:15,379
‫یکم از یه مسابقه کشتی‌کج معمولی فراتره

762
00:45:15,462 --> 00:45:18,298
‫اون موقع یه پسر جوون بودم
‫که می‌خواستم یه نقش

763
00:45:18,382 --> 00:45:20,300
‫هوشمندانه و سرگرم‌کننده بسازم

764
00:45:20,384 --> 00:45:22,594
‫خیلی تحقیق نکرده بودم

765
00:45:22,678 --> 00:45:25,973
‫و بعد فهمیدم که
نقش عامه‌پسندی نیست

766
00:45:26,056 --> 00:45:29,017
نقش همه‌جانبه‌ای نیست.
‫نسبتاً عجیب هم هست

767
00:45:29,560 --> 00:45:33,480
‫تو فضای سال ۱۹۴۶ بود
‫و موسیقی و همه‌چیزش عجیب‌غریب بود

768
00:45:33,480 --> 00:45:37,568
‫داشتم خودم رو واسه یه فاجعه آماده می‌کردم

769
00:45:37,651 --> 00:45:38,819
‫که از راه هم رسید

770
00:45:39,570 --> 00:45:41,697
‫انتظار نداشت از «مشت» استقبال نشه

771
00:45:41,780 --> 00:45:44,241
‫و انتظار نداشت منتقدینی که
‫از راکی یه قهرمان ساختن

772
00:45:44,324 --> 00:45:47,327
‫اینطوری علیه «کوچه بهشت» بنویسن

773
00:45:47,411 --> 00:45:48,829
‫مدیریت خوبی نداشت

774
00:45:48,912 --> 00:45:52,666
‫همش منتقدین رو به مبارزه دعوت می‌کرد

775
00:45:54,501 --> 00:45:58,046
‫بعضی‌وقتا صبح از خواب بیدار میشم
‫و میگم، «می‌تونم»

776
00:45:58,130 --> 00:46:00,090
‫و روز بعدش میگم،
‫«نه، نمی‌تونم»

777
00:46:00,174 --> 00:46:02,301
‫چیزی رو حس نمی‌کنم

778
00:46:02,384 --> 00:46:03,427
‫هیچی نمی‌دونم

779
00:46:03,510 --> 00:46:06,722
‫مثل اینه وارد یه مبارزه بشی
و وایسی سر جات

780
00:46:07,973 --> 00:46:11,477
‫یاد گرفتم که این چیزها می‌گذره

781
00:46:11,560 --> 00:46:13,270
‫فقط باید دوام بیارم

782
00:46:13,353 --> 00:46:17,775
‫فقط باید محکم باشم
‫و حمله‌های عصبی و ترسم رو تحمل کنم

783
00:46:17,858 --> 00:46:21,487
‫همین که ازش می‌ترسیه
‫که جالبش می‌کنه

784
00:46:21,570 --> 00:46:24,156
‫داستان موفق شخصیت راکی بالبوآ

785
00:46:24,239 --> 00:46:28,202
‫با داستان موفق بازیگر سینما
‫یعنی سیلوستر استالونه، شباهت زیادی داره

786
00:46:28,285 --> 00:46:32,581
‫درحال‌حاضر استالونه درحال آماده‌سازی
‫ مراحل پایانی راکی ۲ هست

787
00:46:32,581 --> 00:46:34,917
‫که خودش نقش اول،
‫کارگردانی و نویسندگیش رو به‌عهده داره

788
00:46:34,917 --> 00:46:39,087
‫به‌نظر می‌رسه که ترسی از خطراتی که
‫این دنباله ممکنه داشته باشه، نداره

789
00:46:39,171 --> 00:46:42,633
‫در واقع، استالونه مثل همیشه
‫کاملاً اطمینان داشت

790
00:46:43,217 --> 00:46:45,344
‫«جان آویلدسن» می‌خواست
‫راکی عیاشی کنه

791
00:46:45,427 --> 00:46:48,764
‫بره عمارت پلی‌بوی، مست کنه،
‫مواد مخدر مصرف کنه

792
00:46:48,847 --> 00:46:51,767
‫به عبارت دیگه، جنبه‌ی منفی موفقیت

793
00:46:51,850 --> 00:46:53,727
‫این اون آدم نیست

794
00:46:53,811 --> 00:46:57,773
‫این آدمیـه که به تلاش ادامه میده و

795
00:46:57,856 --> 00:46:59,191
‫بقیه رو با خودش همراه می‌کنه

796
00:46:59,274 --> 00:47:01,985
‫یه شخص کاملاً آرمان‌گرا

797
00:47:02,069 --> 00:47:05,113
‫جان آویلدسن از فیلم‌نامه‌ی
‫«راکی دو» خوشش نیومد

798
00:47:05,197 --> 00:47:06,532
‫پس آخرش خودم کارگردانیش کردم

799
00:47:06,615 --> 00:47:08,951
‫- نمی‌دونم
‫- میشه یه اظهار نظری بکنی، راکی؟

800
00:47:09,034 --> 00:47:11,411
‫نمی‌دونم. زبونم بند اومده

801
00:47:12,079 --> 00:47:13,664
‫- راکی!
‫- برید عقب!

802
00:47:14,790 --> 00:47:18,210
‫یکی از دلایلی که فیلم‌های «راکی یک»
‫و «راکی دو» حسابی ترکوندن

803
00:47:18,293 --> 00:47:21,421
‫روش استالونه برای بیان داستانش این بود

804
00:47:21,505 --> 00:47:26,176
‫اون داستان خودش رو
‫توی راکی و آپولو کرید مجسم کرد

805
00:47:26,760 --> 00:47:30,722
‫آپولو کرید توی خونه‌اش قدم می‌زنه و نامه‌های
‫نفرت‌انگیزی که برای همسرش فرستادن رو می‌خونه

806
00:47:30,806 --> 00:47:34,101
‫احتمالاً این صحنه، خود سیلوستر استالونه
‫بوده که توی عمارتش قدم می‌زده و

807
00:47:34,184 --> 00:47:36,436
‫نقد «پاولین کیل» رو برای
نقش«کوچه بهشت» می‌خونده

808
00:47:36,520 --> 00:47:39,106
‫اون کل مفهوم سلبریتی رو
‫زیر میکروسکوپ می‌بره،

809
00:47:39,147 --> 00:47:40,816
‫تا حدودی

810
00:47:42,401 --> 00:47:43,193
‫داستانش از یه جهت، بهتر از اولی‌ـه

811
00:47:43,193 --> 00:47:45,696
‫چون با موضوعات قابل لمس‌تری سر و کار داره

812
00:47:45,779 --> 00:47:49,241
‫راکی آدم گوشه‌گیری بود،
‫حالا یه نوع مسئولیت دیگه داره.

813
00:47:49,324 --> 00:47:53,370
‫نوعی از مسئولیت و مشکلات که
‫همه‌ی بیننده‌هایی که

814
00:47:53,370 --> 00:47:58,125
‫با این حال، توی هسته‌ی این نقشها
‫رابطه‌ی اون و آدرینـه.

815
00:47:58,208 --> 00:48:02,588
‫کشمکش بین این رابطه و
‫ساختن این خانواده و

816
00:48:02,671 --> 00:48:05,966
‫این شغلی که باید بهش پایبند باشه.

817
00:48:08,343 --> 00:48:11,013
‫کِی اومدی خونه؟
‫فکر می‌کردم سر کاری

818
00:48:11,096 --> 00:48:13,557
‫نه، دیگه سر کار نیستم

819
00:48:13,640 --> 00:48:16,852
‫من... امروز اخراج شدم

820
00:48:17,853 --> 00:48:18,854
‫اوه

821
00:48:20,105 --> 00:48:21,148
‫چی شد؟

822
00:48:21,231 --> 00:48:23,650
‫حالا، حاضری بابت «قولی» که دادی

823
00:48:24,651 --> 00:48:27,362
‫از خیرِ سرنوشتت بگذری؟

824
00:48:27,946 --> 00:48:29,031
‫حالا چیکار می‌کنی؟

825
00:48:29,114 --> 00:48:33,368
‫نمی‌دونم. داشتم به مبارزه فکر می‌کردم

826
00:48:35,537 --> 00:48:37,831
‫می‌تونی هر کاری بخوای بکنی.
‫دیگه مجبور نیستی مبارزه کنی.

827
00:48:37,915 --> 00:48:40,542
‫خب، می‌دونی، من یه مبارزم

828
00:48:40,626 --> 00:48:43,462
‫آنچنان خوب نیستم، ولی کارم همینـه دیگه

829
00:48:44,046 --> 00:48:47,049
‫خب راکی، بهم قول دادی
‫که دیگه مبارزه نکنی

830
00:48:49,801 --> 00:48:51,511
‫توی بدترین مرحله دنیاش می‌بینیمش

831
00:48:51,595 --> 00:48:54,723
‫توی اون زیرزمین سگ‌دونی کوچیکـه

832
00:48:54,806 --> 00:48:56,433
‫زیر چراغ وایستاده

833
00:48:56,516 --> 00:48:59,061
‫یه نکته‌ای راجع به این آدم هست که...

834
00:48:59,144 --> 00:49:02,022
‫تقدیرش اینـه که یه کاری انجام بده

835
00:49:02,105 --> 00:49:06,068
‫ولی به دلایل غلط راه پیشرفتش بسته شده

836
00:49:06,151 --> 00:49:09,154
‫وقتی بالاخره میگه: «من هیچ‌وقت ازت
‫نخواستم که از خانم بودنت دست برداری،

837
00:49:09,237 --> 00:49:11,490
‫لطفاً ازم نخواه که از پسر بودنم
‫دست بردارم. نمی‌تونم.»

838
00:49:11,573 --> 00:49:14,242
‫اون میگه که من این خانم رو دوست دارم

839
00:49:14,326 --> 00:49:16,828
‫ولی اگه اقلاً تلاش نکنم،

840
00:49:16,912 --> 00:49:19,498
‫آدمی که بهش تبدیل میشم رو دوست نداره

841
00:49:24,378 --> 00:49:26,880
‫راکی دو هم حسابی ترکوند

842
00:49:26,964 --> 00:49:31,051
‫دو برابر نقش قبلی فروش داشت و...

843
00:49:31,551 --> 00:49:34,554
‫یعنی، توی کل دنیا ترکوند

844
00:49:34,638 --> 00:49:37,349
‫حالا خیلیا دنبالش بودن که باهاش کار کنن

845
00:49:38,892 --> 00:49:45,607
‫باید بگم اسلای توی کار سینما
‫خیلی زود پله‌های ترقی رو طی کرد

846
00:49:46,775 --> 00:49:52,322
‫بازیگران خیلی کمی هستن که نظم و
‫انضباط کافی واسه کارگردانی و بازیگری دارن

847
00:49:52,406 --> 00:49:56,410
‫باید هفت روز هفته و 24 ساعت روز رو
‫بهش فکر کنی

848
00:49:59,746 --> 00:50:04,376
نقش ساختن چیزیـه که درکش می‌کنم ‎‌‌و
‫باهاش کنار میام

849
00:50:05,836 --> 00:50:08,463
‫ولی بهای سنگینی داره

850
00:50:08,547 --> 00:50:12,634
‫ولی کاملاً توی نقشسازی غرق شدی

851
00:50:12,718 --> 00:50:15,637
‫بازیگری، نویسندگی، کارگردانی و
‫تهیه‌کنندگی همگی هم‌زمان و باهم،

852
00:50:16,596 --> 00:50:18,015
‫هیچ وقتی واسه چیز دیگه‌ای نداری

853
00:50:18,098 --> 00:50:20,308
‫هیچ وقتی برای خانواده‌ات نداری

854
00:50:20,392 --> 00:50:22,394
‫«امروز چی شد؟»
‫«نمی‌خوام درموردش حرف بزنم.»

855
00:50:22,436 --> 00:50:25,480
‫این واقعیتـه. وقتی میای خونه،
‫تقریباً هنوز توی نقشی

856
00:50:25,564 --> 00:50:28,025
‫معمای وحشتناکیـه

857
00:50:32,988 --> 00:50:35,073
‫وقتی جوون‌تری، با خودت میگی
‫«باید خونه رو با آثار هنری پر کنم.»

858
00:50:35,073 --> 00:50:36,575
‫«باید خونه رو پر از بچه کنم.»

859
00:50:36,658 --> 00:50:39,536
‫«باید...» خب، حالا پر شده

860
00:50:39,619 --> 00:50:41,288
‫بچه‌ها بزرگ شدن و رفتن

861
00:50:41,371 --> 00:50:44,332
‫و تو موندی و این خونه بزرگ و پوچ ِ...

862
00:50:45,167 --> 00:50:46,084
‫آه...

863
00:50:51,798 --> 00:50:55,552
‫مسأله اینـه که دیگه برات

864
00:50:55,635 --> 00:50:58,472
‫منبع الهام و انگیزه نیست

865
00:50:58,555 --> 00:51:02,684
‫دلیل خونه عوض کردنم این نبود که
‫یه منظره‌ی زیبای دیگه بخوام

866
00:51:02,768 --> 00:51:06,521
‫هر بار این الگویی که بهش
‫عادت کردی رو تغییر میدی

867
00:51:06,605 --> 00:51:12,360
‫به‌معنای واقعی واسه احیا کردن اون رونده

868
00:51:14,279 --> 00:51:16,615
‫ساختن نقشهای دنباله‌دار خیلی سختـه

869
00:51:16,698 --> 00:51:18,366
‫هر بار سخت‌تر و سخت‎‌تر میشه

870
00:51:18,450 --> 00:51:22,204
‫همیشه خسته‌کننده‌ست.
‫ملت همیشه‌ی خدا رو مخت هستن،

871
00:51:22,287 --> 00:51:24,206
‫بعدش ازت انتقاد هم میشه

872
00:51:24,289 --> 00:51:28,210
‫بعد با خودت میگی: «واقعاً لذتش
‫ارزش این همه درد و زحمت رو داره؟»

873
00:51:28,752 --> 00:51:31,088
‫هر نقش سخت‌تر و سخت‌تر میشه

874
00:51:31,171 --> 00:51:35,884
‫چون طراوت یه هنرمند مشتاق رو نداری.

875
00:51:37,803 --> 00:51:40,847
‫قبل از «راکی سه» ترس به وجودم افتاد

876
00:51:41,556 --> 00:51:44,851
‫شاید من اونی که بودم نیستم.
‫شاید شانسی بوده.

877
00:51:44,935 --> 00:51:46,478
‫هیچ شور و اشتیاقی در کار نبود

878
00:51:46,561 --> 00:51:48,647
‫قرارداد خوبیـه، پول خوبیـه، فلان و بیسار...

879
00:51:48,730 --> 00:51:50,023
‫یواش یواش ازت محافظت میشه

880
00:51:50,107 --> 00:51:52,943
‫سازمان‌ها بهت دیکته می‌کنن: «اینو نگه دار،
‫اونو نگه دار و این نقش رو بساز.»

881
00:51:53,026 --> 00:51:55,320
‫«این خطری نداره، این خطری نداره...»

882
00:51:55,403 --> 00:51:57,322
‫و بعد از مدتی می‌فهمی

883
00:51:57,405 --> 00:52:01,451
‫«هیچ کار خوبی انجام نمیدم چون
‫دارم حرف بقیه رو گوش میدم.»

884
00:52:01,535 --> 00:52:04,579
‫بعد چند سال بیدار میشی و
‫خیال می‌کنی یه برنده‌ای، ولی نیستی

885
00:52:04,663 --> 00:52:07,415
‫و راکی سه مثالی از همین بود

886
00:52:07,499 --> 00:52:09,960
‫ما کلی ماشین و پول داریم!

887
00:52:10,043 --> 00:52:12,129
‫همه چی داریم جز حقیقت

888
00:52:12,212 --> 00:52:13,672
‫اون حقیقت چیه لامصب؟

889
00:52:13,755 --> 00:52:15,590
‫من ترسیدم! خب؟

890
00:52:16,258 --> 00:52:19,010
‫می‌خوای از دهنم بشنوی؟
‫می‌‌خوای خُردم کنی؟ ترسیدم!

891
00:52:19,094 --> 00:52:20,387
‫چی؟

892
00:52:20,470 --> 00:52:24,724
‫هیچ‌وقت از یه مبارز نمی‌شنوی که بگه:
‫«من ترسیدم. من یه بزدلم.»

893
00:52:24,808 --> 00:52:27,894
‫بعدش همسرش با شجاعت وارد میشه

894
00:52:27,978 --> 00:52:30,021
‫«من هم ترسیدم.
‫ترسیدن هیچ اشکالی نداره.»

895
00:52:31,106 --> 00:52:34,484
‫و بعدش میشه از همون، شجاعت بیرون بیاد

896
00:52:34,568 --> 00:52:38,238
‫شاید شجاعت انجام ندادن
‫کارهایی که بقیه بهت میگن...

897
00:52:38,321 --> 00:52:43,243
‫مدیر برنامه بهت میگه این کار رو بکن،
‫آدمایی که باهاشون در ارتباطی.

898
00:52:43,326 --> 00:52:47,372
‫شاید شجاعت یه چیز دیگه‌ست.
‫مثلاً تا تهش رفتن؟

899
00:52:48,415 --> 00:52:51,793
‫گفتم: «اسلای، برگرد،
‫یه‌کم به ندای درونت گوش کن.»

900
00:52:51,877 --> 00:52:53,587
‫«فقط به غرایزت اعتماد کن.»

901
00:52:53,670 --> 00:52:58,175
‫هر تصمیمی که قصدش رو داشتم،
‫مثل استفاده از «آقای تی»

902
00:52:59,009 --> 00:53:02,012
‫می‌خواستم جمع«سوروایور»
‫موسیقی متن «چشم ببر» رو بسازن

903
00:53:02,095 --> 00:53:03,972
‫هالک هوگان رو می‌خواستم

904
00:53:04,055 --> 00:53:07,934
‫و مدام این رو می‌شنیدم:
‫«مسخره‌ست، مسخره‌ست.»

905
00:53:08,018 --> 00:53:10,270
‫جواب می‌دادم: «می‌دونم. مسخره‌ست.»

906
00:53:10,353 --> 00:53:14,232
‫ولی نمایشیـه. جالبـه. فرق داره.

907
00:53:25,160 --> 00:53:28,246
‫من کوشا هستم و هرگز
‫دست از تلاش برنمی‌دارم

908
00:53:28,330 --> 00:53:32,542
‫سعی می‌کنم از خودم پیشی بگیرم و
‫به نقطه ضعف‌هام غلبه کنم

909
00:53:32,626 --> 00:53:35,879
‫نسبت به تهدیدِ شکست بی‌تفاوت بشم

910
00:53:35,962 --> 00:53:38,131
‫چون می‌دونم در هر صورت

911
00:53:38,215 --> 00:53:40,425
‫حتی اگه موفقیت بزرگی هم نباشه

912
00:53:40,508 --> 00:53:43,678
‫واست خوبـه که اقلاً تلاشت رو ادامه بدی

913
00:53:44,471 --> 00:53:47,349
‫90 درصد مسیر پر فراز و نشیب و سختـه

914
00:53:47,432 --> 00:53:49,935
‫ولی برای رسیدن به موفقیت،
‫باید تحمل‌شون کنی

915
00:53:50,018 --> 00:53:51,561
‫شاید به هدفت نرسی

916
00:53:51,645 --> 00:53:53,897
‫ولی بازم بهتر از اینه که کاری نکنی

917
00:53:57,192 --> 00:54:00,528
‫اون مدام می‌خواد خلق کنه

918
00:54:01,029 --> 00:54:02,447
‫اصلاً خستگی نمی‌شناسه

919
00:54:02,530 --> 00:54:05,742
‫نمی‌خواد بگه: «پشیمونم. ای‌کاش
‫این کار رو می‌کردم و فلان.»

920
00:54:05,825 --> 00:54:07,786
‫«وای، کاش اون کار رو می‌کردم.»

921
00:54:10,538 --> 00:54:13,291
‫همیشه می‌دونست می‌خواد کجا باشه

922
00:54:13,833 --> 00:54:15,627
‫این تصادفی نیست

923
00:54:15,710 --> 00:54:18,129
‫تصادفی، ستاره نقشهای اکشن شدنش بود

924
00:54:20,048 --> 00:54:23,760
‫رمبوی اصلی یه قاتل روانی بود

925
00:54:23,843 --> 00:54:28,431
‫اون قربانی خشن جنگ بود

926
00:54:28,515 --> 00:54:30,392
‫وقتی از جنگ برگشت، فرو ریخته بود

927
00:54:30,475 --> 00:54:35,355
‫هیچ کاری از دستش بر نمی‌اومد که
‫دوباره مورد لطف آمریکا قرار بگیره

928
00:54:35,438 --> 00:54:37,482
‫پس گفتم: «اگه قراره توی این کار باشم

929
00:54:37,565 --> 00:54:39,317
‫می‌خوام فیلم‌نامه رو بازنویسی کنم.»

930
00:54:39,401 --> 00:54:41,736
‫«ضمناً می‌خوام تا مرز جنون پیش بره.»

931
00:54:44,364 --> 00:54:47,993
‫اضافه کردن یجور حس
‫وحشی‌گری و درنده‌خویی

932
00:54:48,660 --> 00:54:49,953
‫که حتی خودم رو هم شوکه می‌کنه

933
00:54:50,036 --> 00:54:54,666
‫وقتی عصبانی میشه، چهره‌اش فقط خشمـه

934
00:54:57,043 --> 00:55:00,297
‫لازم نیست واسه فهمیدنش خیلی بگردم

935
00:55:02,215 --> 00:55:05,468
‫پدرم رمبو بود، توی واقعیت

936
00:55:05,552 --> 00:55:08,513
‫هیچی با زبون و حرف زدن حل نشد

937
00:55:08,596 --> 00:55:11,474
‫معمولاً اتمام حجت فیزیکی بود

938
00:55:12,434 --> 00:55:14,144
‫اگه اینطوری چنگال دست می‌گیره

939
00:55:14,227 --> 00:55:16,062
‫اگه این شکلی غذا می‌خوره

940
00:55:18,690 --> 00:55:20,150
‫یعنی قراره درگیری بشه

941
00:55:21,818 --> 00:55:24,070
‫نباید سر به سر این یارو می‌ذاشتی

942
00:55:25,155 --> 00:55:28,742
‫این نگاهی که توی
‫چهره‌اش هست، ارثی‌ـه...

943
00:55:31,661 --> 00:55:34,247
‫من دیدم فرصتی هست که

944
00:55:34,331 --> 00:55:37,584
‫از نظر من، اولین نقش اکشن خالص رو ساخت

945
00:55:37,667 --> 00:55:41,671
‫که یعنی کل نقش پر از تب و تاب و اکشنـه

946
00:55:41,755 --> 00:55:43,631
‫اونقدر حرکت و جنبش زیاده

947
00:55:43,715 --> 00:55:46,384
‫که نمیشه دیالوگ‌ها رو
‫روی نقش اول متمرکز کرد

948
00:55:46,468 --> 00:55:48,678
‫بار دیالوگ باید روی دوش
‫سرهنگ تراتمن و بقیه می‌بود

949
00:55:48,762 --> 00:55:53,141
‫کاملاً مجذوب این شخصیت گوشه‌گیرِ

950
00:55:53,224 --> 00:55:56,186
‫تنها می‌‌شید که حس می‌کنه رهاش کردن

951
00:55:56,269 --> 00:55:58,938
‫عملکرد بازیگریش در اعماق وجودش بود

952
00:55:59,022 --> 00:56:01,941
‫خیلی عمیق‌تر از چیزی که توی فیلم‌نامه بود

953
00:56:02,692 --> 00:56:06,237
‫روش دیالوگ نوشتنش حرف نداره
‫طوری که هم کنایه‎‌‌ایـه و ریتمش خوبـه

954
00:56:06,321 --> 00:56:09,616
‫ولی ظاهراً تا حدی بداهه‌ست

955
00:56:10,241 --> 00:56:13,578
‫اسلای استعداد بی‌نظیری
‫توی نوشتن کلمات داره

956
00:56:13,661 --> 00:56:16,456
‫ساده و حقیقی هستن

957
00:56:16,539 --> 00:56:20,043
‫پشت چیزایی که می‌نویسه و میگه
‫هدفی نهفته‌ست

958
00:56:20,627 --> 00:56:25,382
‫شروع کردم درمورد کهنه سربازها خوندن،
‫حرف‌های واقعی‌شون

959
00:56:25,965 --> 00:56:28,802
‫مواضع و آسیب‌های روحی‌شون

960
00:56:29,677 --> 00:56:34,557
‫با خودم گفتم اگه بتونم
‫گزیده‌ای از دنیای بیست تا

961
00:56:35,308 --> 00:56:39,354
‫کهنه سرباز رو جمع کنم و
‫باهم ترکیبشون کنم

962
00:56:40,105 --> 00:56:43,400
‫چون رمبو سال‌هاست که حرف نزده

963
00:56:43,483 --> 00:56:46,277
‫پس حرف زدنش روان نیست

964
00:56:46,361 --> 00:56:50,240
‫این کنش‌گری و پاکسازی

965
00:56:50,323 --> 00:56:53,993
‫پس یادم میاد داستان‌هایی رو
‫راجع به یکی‌شون شنیده بودم

966
00:56:55,412 --> 00:56:59,499
‫که با یه جعبه واکس رفته سایگون ویتنام

967
00:56:59,582 --> 00:57:01,251
‫داد می‌زد: «واکسی‌ـه، واکسی!»

968
00:57:01,334 --> 00:57:03,336
‫گفتم نه. ولی اون همش اصرار می‌کرد

969
00:57:03,420 --> 00:57:07,465
‫و جویی گفت باشه.
‫من هم رفتم دو تا نوشیدنی بگیرم.

970
00:57:07,549 --> 00:57:09,217
‫و اون جعبه توش بمب بود

971
00:57:09,300 --> 00:57:12,262
‫«رفتم دو تا نوشیدنی بگیرم.
‫توی جعبه واکس بمب بود.»

972
00:57:12,345 --> 00:57:14,305
‫«اون بچه بازش کرد. جویی...»

973
00:57:14,389 --> 00:57:16,641
‫بدنش رو تیکه‌تیکه کرد

974
00:57:16,724 --> 00:57:19,018
‫افتاد روی زمین و گفت:
‫«پاهام کجان؟»

975
00:57:19,102 --> 00:57:21,104
‫دوستِ من! بدنت پاشیده روی من!

976
00:57:21,187 --> 00:57:24,190
‫همه جا پر خون بود.
‫سعی داشتم بدنش رو جمع کنم.

977
00:57:24,274 --> 00:57:27,485
‫جمعش کردم ولی دل و روده‌اش
‫همش می‌زد بیرون

978
00:57:27,569 --> 00:57:29,320
‫و هیچکس کمکمون نمی‌کرد!

979
00:57:29,946 --> 00:57:32,699
‫هیچکس کمک نکرد. داشت می‌گفت:
‫«خواهش می‌کنم، می‌خوام برم خونه...»

980
00:57:32,782 --> 00:57:35,493
‫«پاهام کدوم گوری هستن؟»
‫نمی‌تونی همچین چیزایی رو از خودت در بیاری

981
00:57:37,162 --> 00:57:40,039
‫همچین فیلم‌نامه‌ای رو نمی‌تونی از خودت در بیاری

982
00:57:40,540 --> 00:57:45,378
‫مدتی زمان برد تا همه
‫اون داستان‌ها رو هضم کنم

983
00:57:45,462 --> 00:57:52,135
‫و توی اون مونولوگِ دیوانه‎‌وار قرارش بدم

984
00:57:52,218 --> 00:57:54,429
‫که توی فیلم‌نامه هم نبود

985
00:57:54,512 --> 00:57:56,473
‫کتاب اصلی دیوید مورل رو خونده بودم

986
00:57:56,556 --> 00:57:58,349
‫کل نکته و تأکید کتاب این بود که

987
00:57:58,433 --> 00:58:01,311
‫متوقف کردن این اَبَر ماشین کشتار

988
00:58:01,394 --> 00:58:03,313
‫بعد از تموم شدن جنگ

989
00:58:03,396 --> 00:58:06,357
‫کار خیلی راحتی نیست

990
00:58:06,441 --> 00:58:09,986
‫کل این مفهوم توی نقش
‫«اولین خون» کنار گذاشته شد

991
00:58:10,069 --> 00:58:13,364
‫تغییر دادن صحنه‌ی کشتن اون جمع مسلح

992
00:58:13,448 --> 00:58:15,492
‫به زخمی کردن جمع مسلح فکر استالونه بود

993
00:58:15,575 --> 00:58:18,912
‫توی آخر فیلم‌نامه اصلی، این شکلی بود که

994
00:58:18,995 --> 00:58:23,208
‫سرهنگ تراتمن بهم شلیک می‌کنه

995
00:58:23,291 --> 00:58:24,709
‫و با صحنه آهسته می‌میرم

996
00:58:24,792 --> 00:58:27,045
‫به کارگردان گفتم:
‫«این خوب نیست.»

997
00:58:27,128 --> 00:58:31,466
‫نمی‌خوام کهنه سربازهای ویتنام

998
00:58:31,549 --> 00:58:34,260
‫این نقش و تیر خوردن منو ببینن

999
00:58:34,344 --> 00:58:39,057
‫و با خودشون بگن: «پس هیچ
‫امیدی برای من نیست. هیچی.»

1000
00:58:39,682 --> 00:58:43,853
‫بعدش گذاشتم. داشتن داد می‌زدن
‫که اگه برنگردم

1001
00:58:43,937 --> 00:58:45,688
‫نقض قرارداد حساب میشه

1002
00:58:47,148 --> 00:58:49,484
‫توی لاس‌وگاس فیلم‌برداریش کردن

1003
00:58:49,567 --> 00:58:54,113
‫اونقدر افتضاح بود که مجبور شدن
‫همین نسخه‌ای رو که می‌بینید بسازن

1004
00:58:54,197 --> 00:58:59,702
‫چون اون موقع هر ماه بیست هزار
‫کهنه‌سرباز و جانباز خودکشی می‌کردن

1005
00:58:59,786 --> 00:59:02,330
‫گفتم من نمی‌خوام بخشی از
‫این خودکشی‌ها باشم

1006
00:59:02,413 --> 00:59:04,082
‫و این کار رو هم نمی‌کنم

1007
00:59:10,505 --> 00:59:13,091
‫اواسط دهه هشتاد کار رمبو رو شروع کردم

1008
00:59:13,174 --> 00:59:16,177
‫و این کاراکتر یه‌جورایی جنبشی رو راه انداخت

1009
00:59:20,139 --> 00:59:23,309
‫اولین چیزی که به ذهن آدم
‫می‌رسه قدرت بدنی‌ـشـه

1010
00:59:24,477 --> 00:59:28,856
‫به‌نظرم چیزی که باعث شد استالونه
‫ستاره‌ی بی‌نقص دهه‌ی هشتاد بشه

1011
00:59:28,940 --> 00:59:32,986
‫این بود که ویژگی غالبِ
‫اون دهه اغراق و افراط بود

1012
00:59:38,032 --> 00:59:42,161
‫ولی با اون بدنش و هرج‌ومرج‌ها و
‫قتل‌عام‌هایی که راه می‌نداخت

1013
00:59:42,245 --> 00:59:45,957
‫مردم خیلی دوست داشتن روانی شدنش رو ببینن

1014
00:59:47,959 --> 00:59:51,004
‫حتی موقعی که تقریباً شبیه کتاب‌های
‫مصور شده بود، مردم دوستش داشتن

1015
00:59:51,087 --> 00:59:55,049
‫چون اون نسخه مافوق خودش بود

1016
00:59:57,051 --> 01:00:00,388
‫تنها رقیبش آرنولد شوارتزنگر بود

1017
01:00:02,932 --> 01:00:07,562
‫اسلای یهویی با نقش رمبو
‫وارد زمین بازی من شد

1018
01:00:07,645 --> 01:00:10,898
‫سیکس پک داشت و همه داشتن
‫راجع به بدنش حرف می‌زدن

1019
01:00:12,817 --> 01:00:15,486
‫و البته این باعث شد رقابتی شکل بگیره

1020
01:00:16,112 --> 01:00:18,698
‫اون موقع، مثل بچه کوچیک‌ها بودیم

1021
01:00:18,781 --> 01:00:20,450
‫کی از چاقوی بزرگتری استفاده می‌کنه؟

1022
01:00:20,533 --> 01:00:23,953
‫کی از بزرگترین اسلحه‌ها استفاده می‌کنه و
‫یه دستی نگهشون می‌داره و

1023
01:00:24,037 --> 01:00:26,456
‫می‌زنه... اینطوری

1024
01:00:26,539 --> 01:00:29,542
‫کی عضلاتش بیشتره؟

1025
01:00:29,626 --> 01:00:31,252
‫کی چربی بدنش کمتره؟

1026
01:00:31,336 --> 01:00:34,714
‫داشتیم سر چیزای مسخره دعوا می‌کردیم

1027
01:00:35,298 --> 01:00:37,759
‫حالا که گذشته رو نگاه می‌کنیم
‫به همه‌شون می‌خندیم

1028
01:00:38,468 --> 01:00:41,763
‫تأثیر عضله داشتن رو فهمیدیم

1029
01:00:41,846 --> 01:00:45,892
‫تأثیرش روی ذهن مخاطب دو برابر بود

1030
01:00:45,975 --> 01:00:51,064
‫همین بود که به نقش های اکشن یه جون تازه داد

1031
01:00:51,147 --> 01:00:52,982
‫یه نیروی محرکه جدید

1032
01:00:55,401 --> 01:00:57,570
‫واقعاً با خودم عهد بسته بودم که
‫این ژانر نقش رو

1033
01:00:57,654 --> 01:00:59,322
‫سودآور کنم و

1034
01:00:59,405 --> 01:01:02,617
نقش‌ها سرتاسر دنیا پخش بشن.
‫که موفق هم شدم.

1035
01:01:02,700 --> 01:01:05,328
‫یه چیز انکار ناپذیر راجع به
‫سیلوستر استالونه هست

1036
01:01:05,411 --> 01:01:07,038
‫از بازنده، شد قهرمان

1037
01:01:07,121 --> 01:01:11,751
‫و باعث شد استالونه هم در سطح جهان
‫مشهور بشه و هم حسابی ثروتمند

1038
01:01:11,834 --> 01:01:16,923
‫استالونه می‌دونه چطور به اینجا رسیده
‫چون می‌دونه بهای موفقیت چیه

1039
01:01:20,718 --> 01:01:22,345
‫من همیشه پشت سر اسلای بودم

1040
01:01:22,428 --> 01:01:23,763
‫همیشه یه قدم ازش عقب‌تر بودم

1041
01:01:23,846 --> 01:01:25,515
‫اون همیشه کارهای خفن‌تر می‌کرد

1042
01:01:25,598 --> 01:01:27,850
‫بعدش یه سال بعد،
‫من همون کار خفن رو می‌کردم

1043
01:01:27,934 --> 01:01:30,103
‫ولی تا اون موقع،
‫اون دوباره یه حرکت خفن‌تر می‌زد

1044
01:01:30,103 --> 01:01:31,104
‫قضیه این شکلی بود

1045
01:01:31,187 --> 01:01:33,147
‫و اون مدام داشت پیشرفت می‌کرد

1046
01:01:33,231 --> 01:01:36,359
‫اسلای دست بردار نبود

1047
01:01:36,442 --> 01:01:39,946
‫نه فقط یه بازیگر یا کارگردان،
‫بلکه یه نیروی قدرتمند توی هالیوود بود

1048
01:01:41,280 --> 01:01:43,950
‫مردم و طرفدارهات همیشه بهم میگن

1049
01:01:44,033 --> 01:01:46,536
‫یا باید راکی باشه یا باید رمبو باشه

1050
01:01:46,619 --> 01:01:48,996
‫این به‌عنوان بازیگر شما رو ناامید نمی‌کنه؟

1051
01:01:49,080 --> 01:01:50,081
‫مثل یه سکّه‌ی دو روئـه

1052
01:01:50,164 --> 01:01:54,752
‫درسته آدمو کلافه می‌کنه
‫ولی اینکه بتونی نه یکی

1053
01:01:54,836 --> 01:01:57,296
‫دو تا کاراکتر پیدا کنی که اینقدر بشه
‫باهاش همذات پنداری کرد

1054
01:01:57,380 --> 01:01:58,631
‫اینقدر درکش کرد

1055
01:01:58,715 --> 01:02:01,426
‫اون‌وقت می‌فهمی کار بزرگی کردی

1056
01:02:01,509 --> 01:02:02,802
‫یجورایی نادره

1057
01:02:02,885 --> 01:02:04,762
‫همیشه به نقش‌های دنباله‌دار معتقد بودم

1058
01:02:04,846 --> 01:02:08,433
‫چون به‌نظرم اکثر اوقات
‫نمیشه قصه رو توی دو ساعت روایت کرد

1059
01:02:08,516 --> 01:02:11,144
‫چرا ادامه‌اش ندیم؟
‫اگه مخاطب دوستش داره، چرا که نه؟

1060
01:02:13,354 --> 01:02:16,023
‫به مردم میگم نقش‌های
‫دنباله‌دار رو دست کم نگیرید

1061
01:02:16,107 --> 01:02:19,569
‫چون ساختن نقشی که
‫هیجان و جذابیت نقش قبلی رو

1062
01:02:19,652 --> 01:02:23,698
‫حفظ کنه ده برابر سخت‌تره

1063
01:02:26,284 --> 01:02:28,745
‫خب بعدش توی راکی سه و چهار

1064
01:02:28,828 --> 01:02:33,833
‫وقتی کاراکتر شباهتش به
‫سیلوستر استالونه واقعی کمتر میشه

1065
01:02:33,916 --> 01:02:36,169
‫و بیشتر شبیه یه شخصیت کامیک
‫و کتاب مصور میشه

1066
01:02:36,252 --> 01:02:38,379
‫و حالا نه تنها یه شخصیت کتاب مصوره

1067
01:02:38,463 --> 01:02:41,007
‫ظاهراً داره با ضد قهرمان‌های
‫کتاب مصور هم می‌جنگه

1068
01:02:41,090 --> 01:02:43,801
‫انگار رسماً از «مارول کامیکس»
‫اقتباس کرده باشی

1069
01:02:43,885 --> 01:02:48,639
‫پوچ بودن هدف اصلی توی
‫این نقش خودش رو تحمیل می‌کنه

1070
01:02:48,723 --> 01:02:52,101
‫هدف اینه که مخاطب تجربه نهایی استالونه رو

1071
01:02:52,185 --> 01:02:56,397
‫توی برند راکی ​​تجربه کنه.

1072
01:02:59,984 --> 01:03:03,237
‫اون مبارزه می‌کرد، کارگردانی می‌کرد
‫نویسندگی می‌کرد

1073
01:03:03,321 --> 01:03:05,156
‫همه کارها رو انجام می‌داد

1074
01:03:05,239 --> 01:03:08,701
‫که توی یه نقش اکشن و جنبشی خیلی سخته

1075
01:03:09,660 --> 01:03:12,747
‫دولف لاندگرن منو ترکوند

1076
01:03:14,415 --> 01:03:16,709
‫اون شب بعد مبارزه قلبم متورم شد

1077
01:03:18,628 --> 01:03:21,255
‫وقتی این اتفاق میفته که
‫قلب برخورد کنه

1078
01:03:22,965 --> 01:03:25,718
‫بعدش فشار خونم رفت روی 260

1079
01:03:26,469 --> 01:03:30,515
‫فکر می‌کردن قراره ریق رحمت رو سر بکشم

1080
01:03:39,273 --> 01:03:41,359
‫به خودم که اومدم،
‫دیدم توی بخش مراقبت‌های ویژه‌ام

1081
01:03:41,442 --> 01:03:42,735
‫و یه مشت راهبه دورم رو گرفتن

1082
01:03:42,819 --> 01:03:44,862
‫با خودم گفتم: «خب، وقت رفتنـه.»

1083
01:03:46,113 --> 01:03:48,741
‫دولف لاندگرن نُه روز منو انداخت
‫گوشه بیمارستان

1084
01:03:48,825 --> 01:03:51,118
‫اینطور خلاصه کنم که توی راکی چهار

1085
01:03:51,202 --> 01:03:53,204
‫کتک خوردی و افتادی زمین

1086
01:03:53,287 --> 01:03:55,873
‫و دعا می‌کنی یکی بزنه زیر چونه‌ات

1087
01:03:55,957 --> 01:03:57,542
‫تا دیگه درد نکشی

1088
01:03:57,625 --> 01:04:01,003
‫ولی یه صدایی از درونت بهت میگه:
‫«یه راند دیگه هم مقاومت کن.»

1089
01:04:04,131 --> 01:04:06,884
‫به خودم فشار آوردم.
‫واسه همین پنج بار پشتم رو عمل کردن.

1090
01:04:07,552 --> 01:04:10,847
‫می‌دونستم که نباید بعد از
‫عمل اول این کار رو ادامه بدم

1091
01:04:12,807 --> 01:04:15,393
‫احتمالاً یه عمل دیگه هم لازم میشه چون می‌دونم

1092
01:04:15,476 --> 01:04:17,728
‫با خودم میگم دیگه هیچ‌وقت
‫این کار رو نمی‌کنم، ولی می‌کنم

1093
01:04:17,812 --> 01:04:19,981
‫می‌کنم. نمی‌دونم چرا ولی می‌کنم

1094
01:04:22,108 --> 01:04:25,862
‫همیشه توی دنیایی پر از تب و تاب و

1095
01:04:25,945 --> 01:04:29,866
‫چالش‌های فیزیکی بودم

1096
01:04:29,949 --> 01:04:31,450
‫گمونم بشه اسمش رو گذاشت خشونت

1097
01:04:53,598 --> 01:04:57,393
‫پدرم توی ارتش بود، سواره‌نظام بود

1098
01:04:57,476 --> 01:04:59,061
‫نمی‌دونم توی چه ارتشی بود

1099
01:04:59,145 --> 01:05:02,023
‫ولی حین جنگ جهانی دوم نزدیک
‫مرز مکزیک یه سواره‌نظام داشتن

1100
01:05:02,106 --> 01:05:04,191
‫پس چوگان بازی کردن رو آماتوری یاد گرفت

1101
01:05:04,275 --> 01:05:06,193
‫پس من هم زمان زیادی صرف کردم و

1102
01:05:06,277 --> 01:05:08,654
‫سوارکاری یاد گرفتمم و مدتی بازی کردم

1103
01:05:08,738 --> 01:05:10,740
‫عجب بازی سرگرم‌کننده‌ایـه

1104
01:05:10,823 --> 01:05:13,242
‫اسلای یه چوگان‌باز حرفه‌ای شد

1105
01:05:13,326 --> 01:05:15,578
‫اگه پدرم نمی‌ترسوندش

1106
01:05:15,661 --> 01:05:17,955
‫می‌تونست بازیکنی باشه که
‫شش هفت تا گل می‌زنه

1107
01:05:18,039 --> 01:05:19,457
‫واسه همین بود که چوگان رو کنار گذاشت

1108
01:05:21,500 --> 01:05:25,004
‫وقتی تقریباً چهل سالم شد
‫دوباره بازی رو شروع کردم

1109
01:05:25,922 --> 01:05:29,634
‫با خودم گفتم: «حالا که توی دنیام موفق شدم
‫پدر، می‌خوام درست حسابی بازی کنم»

1110
01:05:30,217 --> 01:05:34,805
‫یه تیم فوق‌العاده جلوی پدرم جمع می‌کنم

1111
01:05:34,889 --> 01:05:36,641
‫و توی ولینگتون جلوی همدیگه بازی می‌کنیم

1112
01:05:36,724 --> 01:05:38,935
‫بهترین زمین بازی دنیا

1113
01:05:45,524 --> 01:05:49,570
‫اسلای استالونه به دنیا نشون داد
‫که چقدر اسب‌سوار و چوگان‌باز ماهریـه

1114
01:05:49,654 --> 01:05:51,948
‫طوری که بهترین‌های چوگان
‫انگشت به دهن موندن

1115
01:05:55,952 --> 01:05:58,496
‫داشتم خوب بازی می‌کردم

1116
01:05:59,413 --> 01:06:02,249
‫با پدرم رقابت تنگاتنگی داشتیم

1117
01:06:05,461 --> 01:06:07,421
‫رفتم نزدیکش

1118
01:06:10,549 --> 01:06:11,550
‫پدرم

1119
01:06:12,051 --> 01:06:14,053
‫با چوب چوگان زد پشتم

1120
01:06:15,596 --> 01:06:17,473
‫اونقدر محکم منو زد

1121
01:06:19,350 --> 01:06:20,685
‫که افتادم زمین

1122
01:06:20,768 --> 01:06:22,186
‫عوامل برنامه «تفریح امشب» هم اونجا بودن

1123
01:06:22,269 --> 01:06:25,064
‫اسب صاف از روم رد شد
‫نمی‌دونم چطوری منو نکشت

1124
01:06:25,147 --> 01:06:27,650
‫ولی بالاخره بلند شدم و اولش خیلی درد داشتم

1125
01:06:31,654 --> 01:06:33,990
‫و گمونم، پدرم همینطوری
‫سوار بر اسب دور شد

1126
01:06:35,032 --> 01:06:38,619
‫شاید امروز بهترین هیجان
دنیا‌مو تجربه کردم

1127
01:06:38,703 --> 01:06:41,956
‫بالاخره تونستیم با همدیگه

1128
01:06:42,039 --> 01:06:44,583
‫توی این سطح بالا چوگان بازی کنیم

1129
01:06:44,667 --> 01:06:48,921
‫اگه دقت می‌کردید، اولین ضربه ناجوانمردانه
‫و تنها ضربه ناجوانمردانه‌ی بازی رو

1130
01:06:49,005 --> 01:06:52,258
‫پدرم به پسرش زد

1131
01:06:55,344 --> 01:06:56,554
‫تهش همینجا بود

1132
01:06:56,637 --> 01:06:59,056
‫دیگه از اون به بعد هیچوقت چوگان بازی نکردم

1133
01:06:59,140 --> 01:07:00,516
‫همه چی رو فروختم

1134
01:07:00,599 --> 01:07:03,060
‫همه اسب‌ها و مزرعه و کامیون رو فروختم

1135
01:07:03,144 --> 01:07:04,812
‫و این پایانش بود

1136
01:07:16,115 --> 01:07:19,869
‫اصولاً انسان وقتی به دنیا میاد
‫مثل خمیر مجسمه‌سازیـه

1137
01:07:20,870 --> 01:07:25,374
‫و یه مجسمه‌ساز سنگین‌‌دست
‫روش کار می‌کنه

1138
01:07:25,458 --> 01:07:27,960
‫و شخصیتمون شکل می‌گیره

1139
01:07:28,044 --> 01:07:31,589
‫و نمی‌تونی اون کجی‌ها رو درست کنی

1140
01:07:32,214 --> 01:07:34,050
‫و همین شخصیتت رو شکل میده

1141
01:07:34,133 --> 01:07:36,927
‫بهش غلبه کردن کار هر کسی نیست.
‫تلاش زیادی می‌خواد.

1142
01:07:50,816 --> 01:07:55,488
‫گمونم هدفش توی راکی پنج این بود که

1143
01:07:55,571 --> 01:07:59,450
‫هویت و رگ و ریشه‌اش
‫رو فراموش نکنه

1144
01:07:59,533 --> 01:08:04,413
‫می‌خواست به ریشه‌اش برگرده ولی فکر
‫نکنم اونطوری که امیدوار بود از آب در اومد

1145
01:08:08,834 --> 01:08:11,295
‫وقتی می‌خواستم راکی پنج رو بسازم
‫با خودم گفتم

1146
01:08:12,088 --> 01:08:14,048
‫اگه همه چی رو از دست بدم

1147
01:08:14,131 --> 01:08:18,427
‫می‌تونم واقعاً برگردم و از نو شروع کنم؟

1148
01:08:19,345 --> 01:08:22,348
‫بدون اینکه کسی کمکم کنه

1149
01:08:22,890 --> 01:08:24,350
‫فهمیدم به آخر خط رسیدم

1150
01:08:24,433 --> 01:08:27,019
‫واسه همین تامی برام
‫از خانواده خودم مهم‌تر بود

1151
01:08:27,103 --> 01:08:30,564
‫چون دوباره برام شکوه و افتخار میاره

1152
01:08:31,315 --> 01:08:33,234
‫قضیه زیادی شخصی بود

1153
01:08:34,401 --> 01:08:38,614
‫پسرش سیج رو وارد قصه کرد.
‫آوردش توی فیلم‌نامه.

1154
01:08:39,949 --> 01:08:44,370
‫می‌خواست فرصتی رو بهش بده که
‫بدست آوردنش برای خودش خیلی سخت بود

1155
01:08:46,539 --> 01:08:49,250
‫چطوری توی زیر زمین همراه
‫پسرت اون صحنه رو نوشتی؟

1156
01:08:49,333 --> 01:08:52,336
‫میگه توی بوکس غرق شدی
‫ولی منو نمی‌بینی

1157
01:08:52,419 --> 01:08:55,464
‫اینو از دنیا و تجربه خودت الهام گرفتی؟

1158
01:08:55,548 --> 01:08:56,841
‫متأسفانه آره

1159
01:08:56,924 --> 01:08:59,927
‫گفتی من شماره یکت هستم.
‫اینو گفتی ولی دروغ گفتی.

1160
01:09:00,010 --> 01:09:02,012
‫به من و مامان دروغ گفتی!

1161
01:09:02,096 --> 01:09:04,265
‫من هیچوقت بهتون دروغ نگفتم

1162
01:09:04,348 --> 01:09:05,724
‫تامی به کمکم نیاز داشت

1163
01:09:05,808 --> 01:09:07,101
‫من هم داشتم

1164
01:09:08,644 --> 01:09:11,689
‫رفتم سراغ کاری که واقعاً

1165
01:09:12,648 --> 01:09:15,818
‫دوست داشتم توی دنیا واقعی انجام بدم

1166
01:09:16,485 --> 01:09:19,155
‫ولی نمی‌تونستم توی واقعیت انجامش بدم

1167
01:09:19,864 --> 01:09:25,119
‫بنابراین معمولاً این کار رو با جادوی سینما

1168
01:09:25,619 --> 01:09:26,662
‫و نمایشی انجامش میدم.

1169
01:09:28,038 --> 01:09:30,082
‫اگه می‌خوای چیزی رو به ارث بذاری

1170
01:09:30,166 --> 01:09:33,335
‫برای پسرت به ارث بذارش،
‫محض رضای خدا!

1171
01:09:33,419 --> 01:09:38,007
‫حرفاش، موقعی که دارم پسرم رو از دست
‫میدم و دچار شکست عصبی شدم

1172
01:09:38,090 --> 01:09:41,886
‫«من اینو نمی‌خواستم. فقط می‌خوام
‫برگردیم به نقطه شروع.»

1173
01:09:41,969 --> 01:09:43,554
‫دهنم رو سرویس کرد

1174
01:09:44,722 --> 01:09:46,265
‫«پسرت رو نجات بده.»

1175
01:09:47,308 --> 01:09:48,601
‫بیشترش درسته

1176
01:09:48,684 --> 01:09:52,354
‫متأسفانه گاهی بعضی چیزها
‫رو به خانواده‌ات ترجیح میدی

1177
01:09:53,314 --> 01:09:59,653
‫و تبعاتش ویرانگر و نابودکننده‌ست

1178
01:10:00,654 --> 01:10:03,157
‫سعی کردم عقاید و فلسفه‌هام رو بیان کنم

1179
01:10:03,240 --> 01:10:07,995
‫که اون همه شهرت و اعتبار جهانی و طرفدار

1180
01:10:08,078 --> 01:10:10,372
‫هیچ ارزشی ندارن وقتی
‫نتونی شب راحت بخوابی

1181
01:10:10,456 --> 01:10:14,585
‫وقتی کسی کنارت نیست،
‫کسی که از گوشت و خون خودتـه

1182
01:10:14,668 --> 01:10:19,173
‫راکی پنج شاید یه‌کم زیادی شخصی شد

1183
01:10:19,965 --> 01:10:22,968
‫مخاطب‌ها زیاد خوششون نیومد

1184
01:10:24,094 --> 01:10:26,722
‫قبلاً به مردم می‌گفتم:
‫«هرگز نیمه دوم بیوگرافی

1185
01:10:26,805 --> 01:10:28,974
‫یه ستاره رو نگاه نکنید.»

1186
01:10:29,058 --> 01:10:31,602
‫چون همیشه خلاصه‌اش اینـه:
‫«بالاخره به اوج رسیدی

1187
01:10:31,685 --> 01:10:34,980
‫دنیا توی دستتـه و بعدش...

1188
01:10:35,064 --> 01:10:37,399
‫خب، منتظر زمین خوردن باش.»

1189
01:10:37,483 --> 01:10:40,402
‫اسلای! اسلای!

1190
01:10:40,486 --> 01:10:44,990
‫اگه بهم می‌گفتن که در طول عمرم
‫فقط می‌تونم 25 تا نقش بسازم

1191
01:10:47,534 --> 01:10:49,662
‫انتخاب‌هام خیلی متفاوت می‌بود

1192
01:10:49,745 --> 01:10:52,331
‫حالا یهویی رفتی سراغ
نقش های خنده‌دار و لودگی

1193
01:10:52,414 --> 01:10:54,250
‫انگار 180 درجه تغییر کردی

1194
01:10:54,333 --> 01:10:56,377
‫لودگی. شکل از هنر که مُرده

1195
01:10:57,169 --> 01:11:00,589
‫لودگی کمدی نیست.
‫فقط هار هار خندیدنـه

1196
01:11:00,673 --> 01:11:01,840
‫خط داستانیش خیلی سریعـه

1197
01:11:01,924 --> 01:11:04,426
‫از محدوده‌ات خارج میشی

1198
01:11:04,510 --> 01:11:06,262
‫میری سراغ لودگی

1199
01:11:06,345 --> 01:11:07,805
‫انگار خودت دنبال شکستی

1200
01:11:07,888 --> 01:11:09,640
‫می‌گیری چی میگم؟

1201
01:11:10,224 --> 01:11:13,644
‫اگه حریص باشی
‫همیشه سعی می‌کنی پیشرفت کنی

1202
01:11:13,727 --> 01:11:17,398
‫طبیعی بود که اسلای بخواد
‫وارد کارهای کمدی بشه

1203
01:11:18,148 --> 01:11:20,192
‫کدوم یکی از نقشهات تو رو از هویتت

1204
01:11:20,276 --> 01:11:21,485
‫- خیلی دور کرد؟
‫- آره

1205
01:11:21,568 --> 01:11:24,655
‫بدون شک. این. همین

1206
01:11:24,738 --> 01:11:26,448
نقش«ایست! وگرنه مادرم شلیک می‌کند»

1207
01:11:26,532 --> 01:11:29,535
‫یه فیلم‌نامه رو به مدیر برنامه‌های من

1208
01:11:29,618 --> 01:11:31,912
‫و سیلوستر نشون دادن

1209
01:11:31,996 --> 01:11:35,374
‫موقعی که خوندمش گفتم:
‫«فکر نکنم بتونم این نقش رو بازی کنم.»

1210
01:11:35,457 --> 01:11:37,584
‫ولی عمداً تمایل نداشتنم رو بهشون نگفتم

1211
01:11:37,668 --> 01:11:40,963
‫اونا بلافاصله با سیلوستر تماس گرفتن و
‫گفتن «آرنولد نقش رو می‌خواد.»

1212
01:11:41,046 --> 01:11:45,718
‫پس اسلای دیوونه شد که
‫من این نقش رو می‌خوام

1213
01:11:45,801 --> 01:11:49,221
‫بعدش نقش رو قبول کرد و توش بازی کرد

1214
01:11:49,305 --> 01:11:50,306
‫و بقیش دیگه خاطراتـه

1215
01:11:50,389 --> 01:11:53,434
‫اون توی نقشهایی بازی می‌کرد
‫که براش مناسب نبود

1216
01:11:53,517 --> 01:11:56,103
‫یا به نظر نمیومد براش مناسب باشه

1217
01:11:56,729 --> 01:12:00,691
‫توی اون نقش ها همون سیلوستر
‫استالونه‌ای بود که می‌شناسیم

1218
01:12:00,774 --> 01:12:03,485
‫فقط محیطش جور نبود

1219
01:12:03,569 --> 01:12:08,115
‫نمی‌تونم خودمو از حقیقتِ هویتم جدا کنم،
‫هرچند مدتی تلاش کردم.

1220
01:12:08,198 --> 01:12:11,035
نقش های کمدی بازی کردم،
‫با اینکه یجورایی مثل ماجراجویی بود

1221
01:12:11,118 --> 01:12:13,162
‫واقعاً تلاش بی‌خودی بود

1222
01:12:13,245 --> 01:12:15,164
‫می‌تونستم با وقتم کارهای خیلی بهتری بکنم

1223
01:12:15,247 --> 01:12:17,041
‫گمونم مردم خیلی ناامید شدن

1224
01:12:17,124 --> 01:12:20,336
‫مثلاً گفتن: «چرا کاری رو
‫نمی‌کنی که باید بکنی؟»

1225
01:12:20,419 --> 01:12:22,504
‫یعنی برگردم به ریشه‌هام

1226
01:12:22,588 --> 01:12:26,467
‫من به کم‌گویی معروف بودم

1227
01:12:26,550 --> 01:12:28,427
‫کمتر صحبت می‌کردم و

1228
01:12:28,510 --> 01:12:29,970
‫بیشتر کارهام اکشن و جنبشی بود

1229
01:12:30,054 --> 01:12:31,555
‫به همین معروف بودم

1230
01:12:32,181 --> 01:12:35,726
‫اون واقعاً مثل یه اکشن فیگور گنده‌ست

1231
01:12:35,809 --> 01:12:37,644
‫که اصلاً حرف نمی‌زنه

1232
01:12:37,728 --> 01:12:39,396
‫اون نقش اصلی یه اکشنـه

1233
01:12:39,480 --> 01:12:43,567
‫یکی توی زندانـه
‫اون یکی توی قطاره

1234
01:12:43,650 --> 01:12:47,696
‫رسیدم به جایی که گفتم:
‫«خیلی‌خب. اکشن اکشن اکشن.»

1235
01:12:47,780 --> 01:12:49,573
‫«چیکار داری می‌کنی؟»

1236
01:12:49,656 --> 01:12:51,742
‫کاراکترهاش دیگه آنچنان کاراکتر نبودن

1237
01:12:51,784 --> 01:12:53,535
‫و بیشتر نقش اصلی بودن

1238
01:12:53,619 --> 01:12:55,496
‫و نقش «سرزمین پلیس»
‫ما رو به همین برگردوند

1239
01:12:57,873 --> 01:13:00,459
‫دیگه توی کارم لذتی حس نمی‌کردم

1240
01:13:00,542 --> 01:13:04,463
‫حس کردم چالش‌هام فقط بدنی و فیزیکی هستن

1241
01:13:04,546 --> 01:13:07,841
‫و به ابعاد کاراکترهام هیچ ربطی ندارن

1242
01:13:07,925 --> 01:13:12,096
‫که کاملاً به مهارت بازیگری بستگی داره

1243
01:13:13,806 --> 01:13:15,933
‫بعدش با خودم گفتم باید جلوش رو بگیرم

1244
01:13:16,016 --> 01:13:18,936
‫باید سعی کنم به کاری برگردم که
‫بیشتر ازش لذت می‌برم

1245
01:13:19,019 --> 01:13:21,647
‫و محیطش ارتباط بیشتری با بقیه بازیگرها داره

1246
01:13:21,730 --> 01:13:23,941
‫و موقعی که شرکت «میرامکس»
‫فیلم‌نامه سرزمین پلیس رو نشونم داد

1247
01:13:24,024 --> 01:13:26,026
‫گفتن این نقش قراره سخت باشه

1248
01:13:26,110 --> 01:13:29,029
‫چون باید خودت رو از تمام ویژگی‌هایی که

1249
01:13:29,113 --> 01:13:31,949
‫طی ده سال گذشته داشتی دور کنی

1250
01:13:32,032 --> 01:13:34,743
‫که یعنی باید 13 کیلو وزنت رو بیشتر کنی

1251
01:13:34,827 --> 01:13:37,079
‫باید به شدت مطیع، چاپلوس و خجالتی باشی

1252
01:13:37,079 --> 01:13:39,748
‫وقتش بود از این رو به اون رو بشم

1253
01:13:39,832 --> 01:13:43,127
‫که به معنای واقعی شخصیتی که
‫درونم دارم رو بروز بدم

1254
01:13:43,210 --> 01:13:46,088
‫پس این شانس توئـه که
‫به‌عنوان یه بازیگر جدی گرفته بشی؟

1255
01:13:46,171 --> 01:13:50,676
‫خب، دلم می‌خواد بدونم فرصتش رو داشتم

1256
01:13:50,759 --> 01:13:53,637
‫با بازیگرهای بزرگ کار کنم و
‫ببینم می‌تونم از پسش بر بیام یا نه

1257
01:13:53,720 --> 01:13:56,265
‫- ببخشید
‫- مو، عذر می‌خوام. همینطوری اومد داخل

1258
01:13:56,348 --> 01:13:57,850
‫شرمنده که همینطوری
‫سرمو انداختم پایین اومدم تو

1259
01:13:57,933 --> 01:14:00,102
‫وقتی اون صحنه‌ رو با
‫رابرت دنیرو بازی کردم

1260
01:14:00,185 --> 01:14:02,104
‫بیست سال بود که منتظر اون صحنه بودم

1261
01:14:02,187 --> 01:14:06,191
‫همه می‌گفتن: «عجب افتضاحی از آب در میاد.»

1262
01:14:06,900 --> 01:14:09,236
‫این کارها چیه؟ اومدی سراغم و...

1263
01:14:09,319 --> 01:14:10,904
‫داشتم دیالوگ‌هام رو می‌گفتم

1264
01:14:10,988 --> 01:14:15,075
‫و حس کردم بابی با تمام
‫پتانسیلش باهام برخورد نمی‌کنه

1265
01:14:15,159 --> 01:14:17,953
‫می‌خواستم با تمام وجود باهام بازی کنه

1266
01:14:18,704 --> 01:14:22,458
‫می‌خواستم با تمام وجود بهم حمله کنه

1267
01:14:22,541 --> 01:14:25,169
‫طوری که حس کنم

1268
01:14:26,295 --> 01:14:27,921
‫دارم نقش رو درست بازی می‌کنم

1269
01:14:28,005 --> 01:14:30,841
‫باید با حال خراب از اون اتاق خارج بشم

1270
01:14:32,134 --> 01:14:37,014
‫با خودم گفتم: «خارج از فیلم‌نامه عمل می‌کنم
‫و سعی می‌کنم تحریکش کنم.»

1271
01:14:37,097 --> 01:14:39,766
‫داشتیم صحنه رو می‌گرفتیم
‫و رسیدیم به دیالوگ آخر

1272
01:14:39,850 --> 01:14:41,393
‫«دیگه نمی‌تونم کمکت کنم.»

1273
01:14:41,477 --> 01:14:43,562
‫حالا، می‌دونستم چی فکر می‌کنه

1274
01:14:43,645 --> 01:14:46,523
‫«خیلی‌خب، صحنه تموم شد.»
‫ولی من گفتم: «وایسا، یه لحظه وایسا.»

1275
01:14:46,607 --> 01:14:50,569
‫«تو گفتی اگه کمک خواستم کنارم هستی.»

1276
01:14:50,652 --> 01:14:51,653
‫«می‌تونم بیام اینجا و...»

1277
01:14:51,737 --> 01:14:53,989
‫اون گفت: «ببین تموم شد.
‫همه چی تموم شد.»

1278
01:14:54,072 --> 01:14:56,700
‫«نه. ولی تموم نشده.
‫کاری رو که می‌خواستی کردم.»

1279
01:14:56,783 --> 01:14:58,535
‫«دقیقاً همون کاری رو کردم که می‌خواستی.»

1280
01:14:58,619 --> 01:15:00,746
‫«حالا میگی که دیگه مهم نیست؟»

1281
01:15:00,829 --> 01:15:02,915
‫«فقط یه فرصت بهم بده.
‫ببین چی میگم.»

1282
01:15:02,998 --> 01:15:05,125
‫اون هم داد زد:
‫«گوش کن مرتیکه‌ی کـَر!»

1283
01:15:05,209 --> 01:15:06,752
‫گوش کن مرتیکه‌ی کـَر!

1284
01:15:06,835 --> 01:15:09,046
‫موقعی بهت فرصت دادم
‫که کاری از دستمون برمی‌اومد

1285
01:15:09,129 --> 01:15:12,257
‫بهت فرصت پلیس شدن دادم
‫و تو خرابش کردی!

1286
01:15:12,341 --> 01:15:14,718
‫آره لعنتی! ممنون بابی

1287
01:15:18,013 --> 01:15:19,556
‫ولی خوب نبود

1288
01:15:19,640 --> 01:15:20,849
‫جواب نداد

1289
01:15:21,683 --> 01:15:25,771
‫اون بار این نقش رو به دوش کشید
‫ولی با قدرت کاراکترش

1290
01:15:25,854 --> 01:15:28,440
‫همه لحظات برجسته و
‫دیالوگ‌های مهم داشتن

1291
01:15:28,440 --> 01:15:33,362
‫بازیش بر اساس جزئیات کوچیک و
‫لحظات زودگذر توی توصیف شخصیتش بود.

1292
01:15:34,780 --> 01:15:38,700
‫انگار استالونه جلوی خودش رو گرفته

1293
01:15:38,784 --> 01:15:41,787
‫انگار یه راز عمیقی توی دلش داره

1294
01:15:43,247 --> 01:15:47,501
‫ای‌کاش جیمز منگولد بیشتر
‫به کار استالونه ایمان داشت

1295
01:15:47,584 --> 01:15:50,504
‫چون اون ناراحتی بی‌دلیل نبود

1296
01:15:50,587 --> 01:15:53,131
‫گمونم اون نقش یجورایی ناامیدش کرد

1297
01:15:53,215 --> 01:15:56,385
‫فکر کنم بابت اون نقش
‫به اندازه‌ای که حقش بود ازش تقدیر نشد

1298
01:15:56,468 --> 01:15:58,345
‫این خیلی ناامیدش کرد

1299
01:16:00,764 --> 01:16:03,600
‫داشتم از خودم مأیوس می‌شدم

1300
01:16:03,684 --> 01:16:09,106
‫شاید این مسیر طبیعیم رو به
‫فراموشی و از کار افتادگی باشه

1301
01:16:09,189 --> 01:16:11,024
‫شاید سفرم همینـه

1302
01:16:11,108 --> 01:16:14,903
‫نمیشه که همه تا ابد توی اوج‌شون باشن

1303
01:16:17,197 --> 01:16:19,658
‫اون موقع متوجه شدم

1304
01:16:19,741 --> 01:16:21,868
‫موندن توی حیطه‌ی خودت خیلی مهمـه

1305
01:16:21,952 --> 01:16:23,704
‫که متخصصش باشی

1306
01:16:25,163 --> 01:16:26,373
‫مثل یه هنرمند

1307
01:16:26,456 --> 01:16:28,834
‫تو اون سبک خاص رو داری،
‫مثل «مارک روتکو»

1308
01:16:28,917 --> 01:16:31,712
‫و هیچکس مثل روتکو نمی‌تونه
‫آثار روتکو رو خلق کنه

1309
01:16:33,130 --> 01:16:36,925
‫همه میگن: «می‌تونیم بازیگر
‫همه‌جانبه باشیم.»

1310
01:16:37,009 --> 01:16:38,802
‫«می‌تونیم هر نقشی رو بازی کنیم.»
‫نه نمی‌تونید

1311
01:16:39,553 --> 01:16:42,806
‫شما نقاط ضعف آشکار و
‫نقاط قوت بزرگی دارید.

1312
01:16:42,889 --> 01:16:44,933
‫من گفتم روی نقاط قوتم تمرکز می‌کنم

1313
01:16:45,017 --> 01:16:48,020
‫سعی نکن با نگاهت به من
‫شخصیت‌های شکسپیر رو مجسم کنی

1314
01:16:49,021 --> 01:16:53,108
‫اون این دو تا کاراکتر رو داره که
‫همیشه می‌تونه بهشون برگرده

1315
01:16:53,191 --> 01:16:56,570
‫تا هر تحسین یا حس مشروعیتی که
‫احساس می‌کنه از دست داده

1316
01:16:56,653 --> 01:16:57,904
‫دوباره بدست بیاره

1317
01:16:57,988 --> 01:17:00,407
‫هر باری که نقش راکی یا
‫رمبو رو بازی می‌کنه

1318
01:17:00,490 --> 01:17:01,825
‫می‌تونه بدستشون بیاره

1319
01:17:01,908 --> 01:17:04,369
‫اون کاراکترها تا ابد براش جاودانه هستن

1320
01:17:04,453 --> 01:17:07,289
‫اونا نقاطی هستن که اون همیشه می‌تونه
‫برای شروع دوباره بهشون برگرده

1321
01:17:07,372 --> 01:17:10,125
‫توی نقش ی مثل راکی شش

1322
01:17:10,208 --> 01:17:15,339
‫که برای من افتخارآورترین دستاورد دنیا‌مـه

1323
01:17:15,422 --> 01:17:18,842
‫چون دنباله راکی پنجـه

1324
01:17:18,925 --> 01:17:20,427
‫19 سال بعد

1325
01:17:20,969 --> 01:17:25,974
‫راکی یه نسل کامل رو از دست داد که
‫بزرگ شدن و اصلاً نمی‌دونستن اون کیه

1326
01:17:26,058 --> 01:17:30,437
‫اون کاراکتر اونقدر برای خودم
‫و خیلی‌ها با ارزش بود

1327
01:17:30,520 --> 01:17:34,107
‫و خداحافظی بی‌رحمانه توی راکی پنج

1328
01:17:34,191 --> 01:17:35,442
‫منو آزار می‌داد

1329
01:17:35,525 --> 01:17:39,529
‫پس ساعت‌های بی‌پایانی رو
‫صرف نوشتن و بازنویسی

1330
01:17:39,613 --> 01:17:41,740
‫فیلم‌نامه «راکی بالبوآ» کردم

1331
01:17:41,823 --> 01:17:45,118
‫تهیه‌کننده گفت: «مگه از رو نعش ما رد بشی.
‫بهت که گفتیم، محاله.»

1332
01:17:45,202 --> 01:17:46,453
‫رئیس استودیوها می‌گفتن

1333
01:17:46,536 --> 01:17:50,248
‫هیچکس قبولش نکرد.
‫«راکی کارش تمومـه و تو هم همینطور.»

1334
01:17:50,332 --> 01:17:53,001
‫بی‌رحمانه بود.
‫هیچکس نمی‌خواست این نقش رو بسازه.

1335
01:17:53,085 --> 01:17:56,088
‫اونا خندیدن. حتی همسرم گفت
‫«خواهش می‌کنم بس کن.»

1336
01:17:56,171 --> 01:17:59,049
‫ولی نمی‌دونست هدفم چیه

1337
01:17:59,132 --> 01:18:00,801
‫نمی‌خواستم نقش مربوط به بوکس بسازم

1338
01:18:01,885 --> 01:18:06,515
‫می‌خواستم نقشی باشه که نشون بده
‫چطوری بعد از دست دادن

1339
01:18:06,598 --> 01:18:09,643
‫چیزهایی که خیلی دوستشون داریم،
‫راهمون رو ادامه بدیم

1340
01:18:10,268 --> 01:18:13,730
‫این همون چیزیـه که توی نقش
‫با مرگ آدرین نشون داده شده

1341
01:18:13,814 --> 01:18:16,817
‫اون حس وحشتناک رو درونت داری

1342
01:18:16,900 --> 01:18:19,361
‫که چقدر دنیا ناقص شده

1343
01:18:19,444 --> 01:18:21,988
‫و دیگه نمی‌تونی بدون همسرت ادامه بدی

1344
01:18:22,072 --> 01:18:25,158
‫هرگز به چیزی که فکرشو می‌کردی نرسیدی

1345
01:18:25,242 --> 01:18:26,618
‫هیچوقت به اندازه کافی دوستش نداشتی

1346
01:18:26,702 --> 01:18:30,080
‫هیچوقت به مردم احترام نذاشتی،
‫هیچوقت نگفتی ممنون

1347
01:18:30,163 --> 01:18:33,250
‫درمورد این چیزها توی زیرزمین حرف زدی

1348
01:18:34,668 --> 01:18:36,044
‫که باعث پشیمونیـه

1349
01:18:36,878 --> 01:18:41,258
‫با خودم گفتم: «وای، چقدر از این
‫پشیمونی‌ها دارم.» و این شد موضوع نقش.

1350
01:18:41,341 --> 01:18:45,137
‫اون می‌جنگه تا خودش رو از درد خالی کنه

1351
01:18:45,721 --> 01:18:46,805
‫از گذشته

1352
01:18:46,888 --> 01:18:50,517
‫اون میگه: «می‌خوام درد قدیمی رو
‫با درد جدید جایگزین کنم.»

1353
01:18:50,600 --> 01:18:52,769
‫یعنی می‌خوام ضربه بخورم

1354
01:18:53,395 --> 01:18:57,107
‫شاید اتفاقات زیرزمین رو فراموش کنم

1355
01:18:57,691 --> 01:19:00,861
‫داشتم با پسرم درمورد
‫چگونگی آینده حرف می‌زدم

1356
01:19:02,112 --> 01:19:05,866
‫با خودم گفتم، دنیای شکست‌ناپذیره.
‫نمی‌تونی شکستش بدی.

1357
01:19:06,867 --> 01:19:08,952
‫فقط باید بری توی حالت تدافعی

1358
01:19:11,872 --> 01:19:16,334
‫این الهام بخش این دیالوگ شد:
‫«هیچکس محکم‌تر از دنیا مشت نمی‌زنه.»

1359
01:19:17,836 --> 01:19:21,965
‫عادت دارم کلمه اضافه کنم

1360
01:19:22,048 --> 01:19:23,133
‫داشتیم صحنه رو فیلم‌برداری می‌کردیم

1361
01:19:23,216 --> 01:19:26,094
‫سه چهارم صحنه رو کامل کردم و اونا گفتن:

1362
01:19:26,178 --> 01:19:29,139
‫«چرا اون کلمه رو اضافه کردی؟
‫همینطوریش خوب بود.»

1363
01:19:29,222 --> 01:19:33,101
‫سر اون صحنه خیلی اصرار کردم

1364
01:19:33,185 --> 01:19:34,478
‫ساده‌ست

1365
01:19:34,561 --> 01:19:37,981
‫پیغامش خیلی واضحـه

1366
01:19:38,523 --> 01:19:41,318
‫هیجان‌زده و غیر قابل کنترل هم نبود

1367
01:19:41,401 --> 01:19:43,487
‫توی بغلم بودی

1368
01:19:44,321 --> 01:19:46,615
‫بلندت کردم و به مادرت گفتم

1369
01:19:46,698 --> 01:19:49,326
‫«این بچه باید بهترین بچه‌ی دنیا بشه.»

1370
01:19:49,409 --> 01:19:52,287
‫«این بچه باید بهتر از هر کسی باشه که دیدی.»

1371
01:19:52,370 --> 01:19:54,915
‫داره از روی محبت حرف می‌زنه

1372
01:19:54,998 --> 01:19:56,374
‫اون این بچه رو دوست داره

1373
01:19:56,458 --> 01:19:58,919
‫دنیا همه‌اش آفتابی و رنگین‌کمون نیست

1374
01:19:59,002 --> 01:20:01,087
‫جای خیلی کثافت و بدیـه

1375
01:20:01,171 --> 01:20:02,964
‫برام مهم نیست چقدر سرسختی

1376
01:20:03,048 --> 01:20:04,633
‫تو رو به زانو در میاره و

1377
01:20:04,716 --> 01:20:07,135
‫اگه جلوش رو نگیری
‫تا ابد همونطوری نگهت می‌داره

1378
01:20:07,219 --> 01:20:09,221
‫تو، من یا هیچکس

1379
01:20:09,304 --> 01:20:11,348
‫نمی‌تونه محکم‌تر از دنیا ضربه بزنه

1380
01:20:11,431 --> 01:20:13,475
‫ولی مسأله محکم ضربه زدن نیست

1381
01:20:13,558 --> 01:20:17,187
‫مسأله اینـه که چقدر توان داری بعد
‫از ضربه خوردن به راهت ادامه بدی

1382
01:20:17,270 --> 01:20:20,148
‫چقدر تاب و تحمل داری
‫و به راهت ادامه میدی

1383
01:20:24,236 --> 01:20:27,113
‫همیشه می‌خواستم نقش راکی یک رو

1384
01:20:27,197 --> 01:20:29,324
‫با این نقش ترکیب کنم

1385
01:20:29,407 --> 01:20:31,535
‫و نشون بدم دنیا چقدر سریع می‌گذره

1386
01:20:32,619 --> 01:20:37,374
دنیا تا چهل سالگی فرآیندش جمعـه،
‫بعدش میشه تفریق

1387
01:20:37,457 --> 01:20:39,459
‫بچه‌هات میرن دنبال دنیا‌شون

1388
01:20:39,543 --> 01:20:43,713
‫دوستات میرن، بعضیاشون می‌میرن،
‫دیگه شغلی نداری

1389
01:20:44,339 --> 01:20:45,215
‫تموم

1390
01:20:45,298 --> 01:20:46,466
‫همه چی

1391
01:20:55,267 --> 01:20:57,310
‫توی نقش یه دیالوگی هست:

1392
01:20:57,394 --> 01:21:00,730
‫«خیلی خوشحالم که به دنیا اومدی چون
‫حالا می‌تونم از چشمای تو عمر کنم.»

1393
01:21:00,814 --> 01:21:03,817
‫به‌نظرم این چیزیـه که والدین
‫از بچه‌هاشون می‌خوان

1394
01:21:03,900 --> 01:21:06,486
‫بچه‌ات رو توی سلسله‌ات می‌بینی
‫انگار دنیا تا ابد ادامه داره

1395
01:21:06,570 --> 01:21:08,822
‫تا وقتی که اون زنده‌ست،
‫خاطراتت همیشه زنده‌ست

1396
01:21:08,905 --> 01:21:11,408
‫که کار درستی کردی.
‫یعنی، امیدواری اینطور باشه

1397
01:21:25,755 --> 01:21:27,674
‫سری نقش‌های راکی‌ـت موفق بود

1398
01:21:27,757 --> 01:21:29,676
‫همینطور سری رمبوت

1399
01:21:29,759 --> 01:21:32,637
‫ولی بعد از این همه موفقیت،
‫بالاخره یه جایی بقیه بهت میگن

1400
01:21:32,721 --> 01:21:35,932
‫«خب، شاید دیگه واسه بازی کردن
‫این نقش‌ها پیر شدی.»

1401
01:21:36,016 --> 01:21:38,935
‫و یهویی مدیر برنامه‌ات میگه:
‫«شاید نمی‌تونیم کمکی بهت بکنیم.»

1402
01:21:39,019 --> 01:21:41,104
‫این چهارمین دو راهیـه

1403
01:21:41,187 --> 01:21:44,900
‫خیلی‌خب؛ به حرفشون گوش میدم؟
‫یا چه حسی دارم؟

1404
01:21:44,983 --> 01:21:46,484
‫هنوز حس رقابت داری؟

1405
01:21:46,568 --> 01:21:50,322
‫به قول راکی که می‌گفت،
‫توی زیرزمین چیزی هست؟

1406
01:21:50,405 --> 01:21:54,034
‫و من جواب می‌دادم: «آره، ولی
‫باید متناسب با سنم انجامش بدم.»

1407
01:21:54,117 --> 01:21:56,536
‫همون موقع بود که به
‫فکر «بی‌مصرف‌ها» افتادم

1408
01:21:58,705 --> 01:22:02,083
‫به یه مهمونی یادبود ستاره‌های
‫راک اند رول رفتم

1409
01:22:03,251 --> 01:22:05,962
‫به همسرم گفتم:
‫«وای اینا چقدر محشرن.»

1410
01:22:06,046 --> 01:22:09,507
‫همسرم داشت نگاهم می‌کرد.
‫گفتم: «تازه بهترم میشه.»

1411
01:22:09,591 --> 01:22:10,675
‫بوم!

1412
01:22:10,759 --> 01:22:15,764
‫یهویی یه یارویی با شلوار داکرز گشادی که

1413
01:22:15,847 --> 01:22:19,601
‫اونقدر روش نشسته بود و
‫چروک شده بود اومد

1414
01:22:19,684 --> 01:22:22,646
‫یا خدا، چه فکر بکری

1415
01:22:22,729 --> 01:22:27,108
‫کل بلیط‌ها فروخته شده بودن.
‫همه آدمای روی صحنه از کار افتاده بودن

1416
01:22:27,192 --> 01:22:29,486
‫ولی اینکه هزاران نفر اومده بودن

1417
01:22:29,569 --> 01:22:33,865
‫تا این ستاره‌های سابق رو ببینن

1418
01:22:33,949 --> 01:22:36,451
‫گفتم: «باید یه چیزی اینجا باشه.»

1419
01:22:36,534 --> 01:22:38,995
‫گفتم: «بذار همین کار رو
‫با بازیگرهای اکشن بکنم.»

1420
01:22:40,705 --> 01:22:43,959
‫و این یه رویداد سینمایی ساخت

1421
01:22:45,543 --> 01:22:47,504
‫تبلیغ نقش این نبود که بگیم
‫«استالونه در بی‌مصرف‌ها»

1422
01:22:47,504 --> 01:22:49,172
‫بلکه استالونه خودش یه بی‌مصرفـه

1423
01:22:49,214 --> 01:22:54,010
‫نه، اون عضو این جمعیـه
‫که قبلاً پرافتخار بود

1424
01:22:54,094 --> 01:22:59,224
‫«لعنتی، از روی کنجکاوی هم که شده
‫باید برم این نقش رو ببینم.»

1425
01:23:00,016 --> 01:23:04,229
‫چه فکر خوبی!
‫اینکه همه این قهرمان‌های اکشن

1426
01:23:04,312 --> 01:23:07,023
‫از دهه هشتاد و نود و دوهزار رو

1427
01:23:07,107 --> 01:23:09,359
‫با هم توی یه نقش جمع کنی.

1428
01:23:11,987 --> 01:23:14,572
‫استالونه توی این سن یه ویژگی خاص داره

1429
01:23:14,656 --> 01:23:16,783
‫اینکه تجربه‌اش رو قبول کرده

1430
01:23:16,866 --> 01:23:18,702
‫که اینقدر دووم آورده

1431
01:23:18,785 --> 01:23:22,789
‫یعنی، مطمئن نیستم که
‫اصلاً باید زنده باشه؟ نمی‌دونم!

1432
01:23:24,582 --> 01:23:27,419
‫واسه یه ستاره نقش اکشن غیر عادی نیست

1433
01:23:27,502 --> 01:23:29,921
‫که حین فیلم‌برداری آسیب ببینه

1434
01:23:30,005 --> 01:23:33,925
‫ولی گمونم واضحـه که اسلای
‫تا سر حد مرگ پیش رفت

1435
01:23:34,926 --> 01:23:36,302
‫فکر می‌کردم زیادیـه

1436
01:23:38,346 --> 01:23:40,265
‫تمام مدت خانواده اونجا کنارم بود

1437
01:23:40,348 --> 01:23:41,641
‫براشون خیلی سخت بود

1438
01:23:41,641 --> 01:23:44,227
‫چون خیلی پریشون و داغون بودم و

1439
01:23:44,310 --> 01:23:47,313
‫برونشیت و عفونت داشتم و
‫گردنم ترک برداشته بود

1440
01:23:47,397 --> 01:23:49,190
‫همینطور ادامه داشت

1441
01:23:49,274 --> 01:23:51,443
‫پس اونا زیاد راضی نبودن

1442
01:23:51,985 --> 01:23:54,112
‫آره شب‌ها کار می‌کرد.
‫اصلاً نخوابیده

1443
01:23:54,154 --> 01:23:55,822
‫حالا دوباره باید کل شب رو کار کنه

1444
01:23:55,905 --> 01:23:59,159
‫باید بیاد خونه و بلافاصله عمل کنه

1445
01:24:00,035 --> 01:24:03,955
‫راستش رو بگم، هیچ‌وقت بعد از نقش
‫بی‌مصرف‌ها یک حالم خوبِ خوب نشد

1446
01:24:04,039 --> 01:24:08,293
‫بلایی سر بدنم آورد که
‫دیگه هیچوقت مثل قبل نشدم

1447
01:24:08,376 --> 01:24:09,627
‫هیچوقت

1448
01:24:09,711 --> 01:24:11,796
‫و با خودت میگی:
‫«واقعاً ارزششو داشت؟»

1449
01:24:11,880 --> 01:24:14,424
‫این کار رو واسه تأیید مردم می‌کنی؟

1450
01:24:15,425 --> 01:24:20,055
‫واقعاً؟ مثل بچه‌ای که
‫نوازش پدرش رو می‌خواد

1451
01:24:20,138 --> 01:24:21,681
‫که مدام بهش دلگرمی بده

1452
01:24:21,765 --> 01:24:22,766
‫ولی این حقیقت بود

1453
01:24:28,313 --> 01:24:31,858
‫به این نقش خیلی علاقه داری. چرا؟
‫(شیر در زمستان)

1454
01:24:32,942 --> 01:24:36,071
‫این نقش منو یاد پدرم می‌ندازه

1455
01:24:37,655 --> 01:24:40,950
‫هیچوقت صدام نکردی.
‫هیچوقت اسمم رو نگفتی.

1456
01:24:42,535 --> 01:24:44,537
‫حاضر بودم راه برم، سینه‌خیز برم

1457
01:24:45,038 --> 01:24:46,581
‫حاضر بودم هر کاری کنم

1458
01:24:48,333 --> 01:24:51,878
‫تقصیر من نیست.
‫گردن من ننداز!

1459
01:24:54,631 --> 01:24:59,552
‫این فوق‌العاده‌ترین نقشی

1460
01:24:59,636 --> 01:25:01,513
‫که خیلی دقیق به

1461
01:25:01,596 --> 01:25:08,561
‫جوهر واقعی نیاز انسانی می‌پردازه

1462
01:25:10,271 --> 01:25:12,982
‫عشق متقابل

1463
01:25:13,650 --> 01:25:15,276
‫تو پسر من نیستی!

1464
01:25:16,569 --> 01:25:18,154
‫ما ارتباطی نداریم!

1465
01:25:18,738 --> 01:25:19,906
‫شما رو انکار می‌کنم!

1466
01:25:20,990 --> 01:25:24,786
‫هیچکدومتون پادشاهی‌مو بدست نمیارید.
‫هیچی براتون نمی‌ذارم و نفرین‌تون می‌کنم!

1467
01:25:24,869 --> 01:25:27,664
‫امیدوارم همه‌ی بچه‌هاتون سقط بشن و بمیرن!

1468
01:25:29,541 --> 01:25:31,459
‫وقتی طرد میشی

1469
01:25:32,377 --> 01:25:36,089
‫عشق عامل خیلی قدرتمندیـه

1470
01:25:38,967 --> 01:25:40,969
‫من فرصتش رو نداشتم

1471
01:25:41,052 --> 01:25:43,805
‫موقع بچگیم، همه چی...

1472
01:25:45,056 --> 01:25:46,099
‫هممم

1473
01:25:46,182 --> 01:25:48,476
‫خوب نبود

1474
01:25:48,560 --> 01:25:51,980
‫پس توی دنیای من، دنیای نقش استالونه

1475
01:25:53,231 --> 01:25:53,815
‫اتفاقی که معمولاً نمیفته
‫ممکنه بیفته

1476
01:25:53,815 --> 01:25:55,024
‫اتفاقی که معمولاً نمیفته
‫ممکنه بیفته

1477
01:25:55,900 --> 01:25:59,362
‫که این مبارز بازنده
‫یه روز برنده میشه

1478
01:26:02,532 --> 01:26:07,537
‫خدا بهم قابلیتی داده که این تلخی رو

1479
01:26:07,620 --> 01:26:12,208
‫به چیزی که دلم می‌خواست اتفاق بیفته مبدل کنم

1480
01:26:12,292 --> 01:26:15,670
‫ای‌کاش پدری مثل راکی داشتم

1481
01:26:15,753 --> 01:26:18,298
‫می‌تونی بشینی اونجا و
‫از خودت بگیری. نگاه

1482
01:26:19,757 --> 01:26:21,801
‫- چه جالب
‫- باحال نیست؟

1483
01:26:21,885 --> 01:26:24,387
‫گفتم: «بابا داره می‌میره. قراره بمیره.»

1484
01:26:24,470 --> 01:26:26,681
‫«تو هم خیلی وقتـه باهاش حرف نزدی.»

1485
01:26:26,764 --> 01:26:28,391
‫خب، دوستت دارم

1486
01:26:29,851 --> 01:26:30,852
‫مراقب خودت باش

1487
01:26:30,935 --> 01:26:32,562
‫- آره
‫- اینم از فرانک

1488
01:26:32,645 --> 01:26:37,817
‫ترتیبش رو دادم که چند هفته
‫قبل مرگ پدرم بره پیشش

1489
01:26:37,901 --> 01:26:39,277
‫بیا اینجا پسرم

1490
01:26:40,069 --> 01:26:43,489
‫اوه! این بهترین روز عمرمـه

1491
01:26:43,573 --> 01:26:44,866
‫دوستت دارم، بابایی

1492
01:26:50,330 --> 01:26:51,915
‫در بستر مرگ بود

1493
01:26:51,998 --> 01:26:53,708
‫گفت: می‌دونی اسلای

1494
01:26:53,791 --> 01:26:55,168
‫جواب دادم: بله پدر؟

1495
01:26:56,502 --> 01:27:00,089
‫گفت: باید یاد بگیری آدم‌ها رو
‫دوست داشته باشی و ببخشی

1496
01:27:01,674 --> 01:27:02,675
‫گفتم: خدایی؟

1497
01:27:03,426 --> 01:27:04,844
‫الان که فرشته‌های لعنتی می‌خوان

1498
01:27:04,928 --> 01:27:07,680
‫توی گوشِت ندای مرگ بخونن،
‫این به ذهنت رسید؟

1499
01:27:07,764 --> 01:27:10,642
‫گفت: «آره باید یاد بگیری...»
‫زد زیر خنده

1500
01:27:10,725 --> 01:27:13,228
‫گفتم: «حروم‌زاده... الان داری

1501
01:27:13,311 --> 01:27:15,480
‫بهم میگی که مهربون باشم؟»

1502
01:27:15,563 --> 01:27:18,691
‫الان که داری از دنیا میری بهت الهام شد؟!

1503
01:27:18,775 --> 01:27:20,526
‫جواب داد: آره

1504
01:27:20,610 --> 01:27:22,779
‫«فقط این حرفام رو یادت باشه
‫حروم‌زاده‌ی نیم‌وجبی!»

1505
01:27:22,862 --> 01:27:23,696
‫گفتم: ممنون

1506
01:27:36,417 --> 01:27:40,755
‫وقتی اسم بچه‌هام میاد
‫خیلی احساساتی میشم

1507
01:27:42,340 --> 01:27:43,967
‫همیشه اون پشیمونی رو دارم

1508
01:27:45,760 --> 01:27:46,928
‫من

1509
01:27:48,471 --> 01:27:50,390
‫می‌تونستم چیزای خیلی بیشتری یاد بگیرم

1510
01:27:51,391 --> 01:27:55,019
‫اگه اینقدر توی خودم غرق نبودم

1511
01:27:55,103 --> 01:27:59,107
‫و با بقیه آدما سر و کله نمی‌زدم

1512
01:27:59,190 --> 01:28:04,153
‫به این فکر می‌کنم توی
‫اون سن باید چیکار می‌کردم

1513
01:28:05,113 --> 01:28:07,699
‫و حالا اونا به همین سن رسیدن

1514
01:28:07,782 --> 01:28:09,075
‫چی رو گند زدم؟

1515
01:28:09,158 --> 01:28:12,245
‫دارم یه نقش‌های احمقانه می‌سازم

1516
01:28:12,745 --> 01:28:15,039
‫جای اینکه دنیای اونا رو بسازم

1517
01:28:16,874 --> 01:28:19,919
‫اونا منو باعث خوشحالی و ناراحتیم هستن

1518
01:28:21,629 --> 01:28:24,090
‫احساساتم رو به جریان در میارن

1519
01:28:29,554 --> 01:28:30,972
‫تا قدرش رو بدونم

1520
01:28:31,556 --> 01:28:33,141
‫وقت و انرژی زیادی ازم می‌گیره

1521
01:28:33,224 --> 01:28:34,267
‫خدایا

1522
01:28:35,435 --> 01:28:39,522
دنیا چقدر بی‌رحمانه و خشنـه

1523
01:28:39,605 --> 01:28:43,818
‫یهویی میاد سراغت و میگه:
‫«خیلی‌خب، وقت رفتنـه اسلای.»

1524
01:28:43,901 --> 01:28:45,320
‫«یواش! من که تازه به دنیا اومدم!»

1525
01:28:45,403 --> 01:28:47,155
‫«نه. نه.»

1526
01:28:47,238 --> 01:28:51,326
‫حالا دلم می‌خواد مثل یه تردست باشم

1527
01:28:51,409 --> 01:28:53,661
‫یه تردست خیلی کار درست. می‎‌دونی...

1528
01:28:54,329 --> 01:28:57,457
‫خانواده، دنیا، بچه‌ها، همسر...

1529
01:28:57,540 --> 01:28:59,959
‫هنر، همه چی توی تعادل

1530
01:29:03,046 --> 01:29:05,298
‫یه نقل قول قدیمی هست که میگه

1531
01:29:05,965 --> 01:29:09,969
‫شخصیت هر کس در دوران کودکی تعیین میشه

1532
01:29:10,053 --> 01:29:12,597
‫و بچه‌هایی که من ساختم،
‫راکی و رمبو

1533
01:29:12,680 --> 01:29:14,849
‫الان شدن پدرم

1534
01:29:15,516 --> 01:29:17,560
‫ازم مراقبت می‌کنن

1535
01:29:17,643 --> 01:29:21,397
‫زیبایی بازی من توی اون دو نقش

1536
01:29:22,148 --> 01:29:25,360
‫این بود که به معنای واقعی
‫تمام ابعاد دنیا‌شون رو پوشش دادم

1537
01:29:25,443 --> 01:29:27,320
‫محرومیت از حق شهروندی

1538
01:29:27,403 --> 01:29:30,782
‫اونی که دوستی نداره و تنهاست

1539
01:29:30,865 --> 01:29:33,826
‫و اونی که همه چیز رو می‌پذیره

1540
01:29:34,660 --> 01:29:37,914
‫بشریت رو دوست داره و
‫بشریت هم اونو دوست داره

1541
01:29:37,997 --> 01:29:40,083
‫و من هر دو شخصیت رو خوب درک می‌کنم

1542
01:29:42,335 --> 01:29:44,712
‫توی دنیایی از مرگ عمر کردم

1543
01:29:46,381 --> 01:29:48,716
‫سعی کردم بیام خونه

1544
01:29:50,426 --> 01:29:52,845
‫رمبو به طرز مرگباری زخمی شد

1545
01:29:53,471 --> 01:29:57,683
‫و حالا برگشته خونه تا روی
‫صندلی گهواره‌ای پدرش بشینه

1546
01:29:57,767 --> 01:30:00,770
دنیا داشت جلوی چشمش افول می‌کرد

1547
01:30:02,355 --> 01:30:05,608
‫داشتم از ایده‌ی اینکه این مبارز

1548
01:30:06,526 --> 01:30:09,904
‫این شکلی می‌میره پشیمون می‌شدم

1549
01:30:11,656 --> 01:30:13,032
‫وقتی دوربین رو عقب می‌برن

1550
01:30:13,116 --> 01:30:15,034
‫صندلی ثابت بود

1551
01:30:15,827 --> 01:30:21,749
‫بهشون گفتم با جلوه‌های ویژه
‫کاری کنن که صندلی یه‌کم تکون بخوره

1552
01:30:21,833 --> 01:30:23,418
‫که یعنی هنوز زنده‌ست

1553
01:30:23,501 --> 01:30:25,586
‫با اینکه صحنه رو اینطوری فیلم‌برداری نکردم

1554
01:30:25,670 --> 01:30:30,425
‫معتقدم که نمی‌بینم قهرمان‌هامون

1555
01:30:31,300 --> 01:30:34,345
‫جلوی چشممون بمیرن

1556
01:30:34,429 --> 01:30:40,017
‫همیشه یه راز عجیبی درون‌شون دارن

1557
01:30:41,811 --> 01:30:46,023
‫متوجه شدم که رمبو هیچ‌وقت قرار نیست
‫خونه‌ای داشته باشه

1558
01:30:46,858 --> 01:30:48,359
‫تراژدی این شخصیت همینـه

1559
01:30:53,322 --> 01:30:54,949
‫بدون خونه

1560
01:30:55,491 --> 01:31:00,329
‫بدون اون خانواده،
‫بدون عشق همسر و بچه‌ها

1561
01:31:02,707 --> 01:31:03,708
‫این چیه؟

1562
01:31:04,750 --> 01:31:07,462
‫اینا فقط تصاویر هستن

1563
01:31:08,212 --> 01:31:12,967
نقشهایی از چیزی که هرگز وجود نداشته

1564
01:31:13,801 --> 01:31:15,470
دنیا این نیست

1565
01:31:16,804 --> 01:31:18,681
‫این کار هنریـه

1566
01:31:18,764 --> 01:31:21,809
‫این اَشکالی از تصوراتـه

1567
01:31:23,144 --> 01:31:27,106
‫اون خوشحالی می‌کنه و نفس می‌کشه و
‫می‎‌‌میره و ازش خون میاد

1568
01:31:27,190 --> 01:31:28,983
‫و بهتره ازش مراقبت کنی

1569
01:31:43,331 --> 01:31:45,082
‫ولی اگه کسی نیست راهنماییت کنه

1570
01:31:45,166 --> 01:31:48,669
‫مجبور میشی دنیا رو طی کنی در حالی که
‫ارزشت با هر وجب از مسیرت کم میشه

1571
01:31:48,753 --> 01:31:50,254
‫این یه شکاف ایجاد می‌کنه

1572
01:31:51,589 --> 01:31:53,841
‫و اون شکاف هرگز پر نمیشه

1573
01:31:58,679 --> 01:32:03,351
‫کاری که من می‎تونم بکنم اینـه که
‫اون شکاف رو با تصورات پُر کنم

1574
01:32:05,978 --> 01:32:08,940
‫می‌خوام به نوعی امید رو نشون بدم

1575
01:32:09,815 --> 01:32:13,277
‫من تو کار امید دادنم

1576
01:32:13,361 --> 01:32:15,905
‫و از پایان‌های غم‌انگیز بدم میاد. شرمنده

1577
01:32:17,114 --> 01:32:18,241
‫همینـه که هست